Тивилер отбасы мен Чарли, Джо атай барлығы лифтіден аттап түскен бөлменің жарықтығы мен аппақтығы жанарларын қарып, жолаушылар әрі қарай жүре алмай, көздерін сығырайтып бір орнында тұрып қалды. Мистер
– Өмірімде мұндай жағдайға бірінші рет тап болуым, – деді мистер Воңка қайран қап. – Балалар қояндардай жоғалып кетіп жатыр. Бірақ сіздер уайымдамаңыздар. Олар әлі-ақ аман-есен оралады. – Ол коридорда
Мистер Воңка ұзын дәлізде төмен қарай зуылдап бара жатыр. Келесі кездескен есікте ЖАҢҒАҚ ЦЕХІ деп жазылыпты. – Жарайды, – деді мистер Воңка, – осы жерге біраз аялдайық. Дем алыңыздар, есіктің әйнек те
Қонақтар есіктің алдына топырлай кеп тоқтады. Есіктің жоғарғы бөлігі әйнектен жасалған екен. Джо атай жақсылап көрсін деп немересін қолына көтеріп алды, сондағы Чарлидің байқағаны: ұзын үстел, оның үс
– Уһ! Жақсы! Жарайды! – деді мистер Воңка терең дем алып. – Екі бұзық бала кетті. Үш тәртіпті бала қалды. Тағы біреуінен айырылып қалмай тұрғанда мына бөлмеден тезірек шығу керек. – Тоқтай тұрыңызшы,
– Бұл сағыз, – деді мистер Воңка сөзін жалғастырып, – менің ең соңғы, ең үлкен, өмірге революциялық өзгеріс енгізетін ұлы өнертабысым. Бұл – тамақ сағыз. Бұл... бұл... бұл... Мынау жатқан бір тал сағы
Мистер Воңка топты Өнертапқыштар бөлімінің қақ ортасында тұрған зор механизмнің жанына ертіп келді. Жалтылдаған металл механизм балалардың да, олардың ата-аналарының да үстінен таудай төнеді. Ұшар бас
Мистер Воңка “Қайықты тоқтатыңыздар!” деп бұйыра сала умпа-лумпалар ескектерін өзенге тігінен сұқты да, суды жылдам-жылдам кейін итерді. Қайық тоқтай қалды. Умпа-лумпалар оны қызыл есіктің алдына тақа
– Кеттік! – деді мистер Воңка. – Қане, тезірек! Келесі бөлімге аттанайық! Огустұс Глупты уайымдамай-ақ қойыңыздар! Ол дін аман. Үнемі солай болады. Саяхатымызды енді қайыққа мініп жалғастырамыз. Әне,
– Огустұс! – деп айқай салды осы кезде миссис Глуп. – Огустұс! Алтыным! Мұның болмайды! Өзің де сезіп отырғандай, Огустұс Глуп топтан ақырын сыналап шықты да, өзен жағасына тізерлей отыра қап, ыстық ш