Теңіздің ортасына қарай тура тарттым, Маврдың қарасы да кѳрінбей қалды. Бұл ниетім Гибралтар бұғазына қарай кетті деп ойласын дегенім еді (әрбір есі бүтін адам осылай істер еді). Расымен де басқа жаққ
Лондонға келген бойда жақсы ортаға тап болдым, мен секілді бетімен кеткен, жолынан адасқан бозбала үшін тағдырдың мұндай сыйы адам баласына бұйыра бермейтін шығар, болмаса, жын-шайтан тұзағына шырмалы
Қарашы, күн қандай керемет!” – деді танысым. Әңгімемнің кѳңілсіз тұстарын қысқартып, бұдан әрі не болғанын сіздерге тѳтесінен баяндап берейін. Кәдімгі қарапайым теңізшілер ѳміріндей: пунш қайнаттық, м
Мен 1632 жылы Йорк қаласында шығу тегі шетелдік ауқатты отбасында дүниеге келіппін. Әкемнің туған жері – Бремен қаласы. Алғашқы кезде ол Гулль қаласын мекендеп, сауданы кәсіп қылыпты. Тұрмысы қалпына
Жиырма бес қалайы солдат болыпты. Бәрінің де анасы бір қалайы қасық, ағалы-інілі бауырлар еді. Бәрі де қараса көз тойматын сымбатты сұлу болатын: бәрінің де қызыл әдіпті мундирі, иығына асқан мылтығы
Әпкесімен бірнеше сағаттан бері көгалда отырған Алиса немен айналысарын білмеді. Әпкесі кітап оқып отыр. Шілденің ыстығы мен жапырақтар сыбдыры Алисаның ішін пыстырып, ұйқысын келтірді. Әпкесінің кіта
Шиша лифт енді қаланың үстінде қалықтады. Лифтінің ішінде мистер Воңка, Джо атай және кішкентай Чарли ғана. – Мен өзімнің шоколад фабрикамды қалай жақсы көретінімді білсеңіздер еді! – Мистер Воңка төм
– Келесі жұмысқа кірісерден бұрын төменірек түсіп, кішкентай достарымызға бір қарап алайық, – деді мистер Воңка. – Ол тағы бір түймені басып еді, лифт құлдилап кеп, фабрика қақпасының үстінде қалықтап
– Енді қай бөлімге барамыз? – Ән біте салысымен мистер Воңка бұрылды да лифтіге оқтай зу етіп кірді. – Бері келіңіздер! Тезірек! Жолға шығатын уақыт болды! Енді неше бала қалды? Кішкентай Чарли атасын
Теледидар арқылы жіберілген шоколадты көргенде Майк Тиви Джо атайдан бетер тебіренді. – Мистер Воңка, – деді ол, – сіз теледидар арқылы басқа да заттар жібере аласыз ба? Айталық, жарма ботқасын? – Көг