Менде жер жыртар соқа, болмаса жер қазатын күрек те болмады. Ағаштан күрек жасаймын деп қиналғанымды бұдан бұрын айтып ѳткенмін. Дегенмен қолдағы құралың қандай болса, істің нәтижесі де сондай болады,
Жаз бойы қорғанымның айналасына ағаш отырғызумен, себет тоқумен айналыстым. Енді тағы бір жаңа істі бастадым, бұл ойлағанымдай емес, кѳп уақытымды алды. Аралды шарлап шықсам деген ойым бар еді деп жоғ
Қырсық шалған аралда қалғаныма он айдан астам уақыт ѳтті. Менен бұрын бұл жерге адам баласының ізі түспегеніне кѳзім әбден жетті, енді бұл қапастан құтыламын деген үміт жібі үзілді. Бұл маңайдың қауіп
Маусымның 19-ы. Қысты күнгідей денем қатты мұздап, тұла бойым қалтырады. Маусымның 20-сы. Тұла бойым қалтырап, басым қатты ауырды, түні бойы ұйықтай алмай шықтым. Маусымның 21-і. Бұрынғыдан да бетер
Қарбаласып қапшық іздеп заттарымды ақтара бастадым, қарап жүріп ішінде жемнің қалдығы бар кішілеу бір қапшық тауып алдым, ешқандай дән кѳзіме түскен жоқ. Қапшық кемеде бұрыннан жатқан болу керек, тіпт
Міне, енді ағаш кесуге кірістім. Бір ескергенім, есепқисаптың негізгі және шығар кѳзі – ақылда екен, сондықтан ақылмен кесіп-пішіп, ѳлшеп байқап алса, кімге болса да аз уақытта қандай ѳнерді болсын ме
Аралды шарлап жүріп қонысыма жайлы болады-ау деген бір жерді таптым. Айналасы зәулім ағаш, ортасы алаңқай, бір жақ тұсы тіп-тік биік тѳбе, ол жерден тірі жан келіп түсе алмайды. Тереңдігі біршама бір
Ѳзіме керек заттарды және азық-түлікті жағаға жеткізу үшін ең алдымен маған қайық қажет еді. Жоқ нәрсені ойлап қол қусырып отыруға тағы болмайды, қысылған жерде адам баласы ақыл тапқыш келеді ғой, бас
Адам баласы бүкіл ғұмырында кешуге тиісті қиыншылық тақсыреті әу бастан менің маңдайыма жазылып қойғандай. Әкемнің айтқанына кѳнбей, ѳз үйімнен қашқанда мәнсіз нәрселерге қалай үйірсек болсам, бұл жол
Бір шешімге келе алмай басым қатты, рульді Ксуриге беріп, каютада біраз отырдым, сол кезде Ксуридің: “Қожайын! Қожайын! Желкенді кеме!” – деп айқайлаған даусы естілді. Бізді қуып келе жатқан маврдың к