Қазірге дейін Ұлы Отан соғысы тарихын зерттеушілердің басым көпшілігі неміс- фашистерінің тұтқиылдан және опасыздықпен шабуыл жасағандығына баса назар аударып келеді. Бұл жерде 1939 жылдың 22 тамызынд
Қазақстандағы жаппай саяси қуғын-сүргін халқымыздың санын азайтып, халықтың жағдайын төмендетті. Репрессияның тарихи зардабы мен салдарының көптігі соншалықты, біз оны әр салаға бөліп алып қарастыра а
ХХ ғ. басындағы орыс билігі астындағы қазақ қоғамының алдында тұрған ең басты міндет – бұл, әрине, ұлттық тәуелсіздікке ұмтылу, мемлекеттік дербестікке қол жеткізу болатын. Сол замандағы ұлттық саяси
Кеңестік кезеңдегі мектептер уақыт өте келе материалдық-техникалық жағынан дами түсті. Алайда ауылдық аймақтардағы мектептерді қамтамасыз етуде өзіндік кемшіліктер болды. Кемшіліктердің көпшілігі уақы
Қысқаша түсініктеме. Қазақ тарихында жарқын із қалдырған тұлғалардың бірі – С. Сәдуақасов. Оның алғырлығы мен көрегендігін дәлелдеп кеткен құжаттың бірі – 1926 жылы көктемде өткен БКП(б) Қазақ өлкелік
«ХХ ғасырдың 20-50 жылдарындағы саяси қуғын-сүргін зобалаңы – халқымыздың тарихындағы қасіретті кезең. Қазақстан тәуелсіздік алғаннан кейін, осы нәубеттің құрбандарын мәңгі есте қалдыру үшін мемлекетт
1921-1922 жылдары Қазақстанда Орынбор, Ақтөбе, Орал, Қостанай, Бөкей губернияларында, Адай уезінде ашаршылық орын алды. Елде өріс алған ашаршылықтың казақ халқы үшін қасіреті зор болды. Бұл нәубеттің
Осы баяндамамды бастамас бұрын мен алдымен С. М. Киров атындағы (қазіргі Әл- Фараби атындағы Ұлттық) мемлекеттік университетінің тарих факультетін бір топта оқып бітірген (1968 ж.) досым, бір жылда ту
Нұрмақұлы Нығмет 1895 жылы 25 сәуірде патша заманындағы әкімшілік бөлініске сай Семей губерниясы, Қарқаралы уезінің Қу болысындағы (қазіргі Орталық Қазақстан облысы, Егіндібұлақ ауданы) шаруа отбасынд
Ұлы Отан соғысының жан алып, жан беріскен төрт жылы бұрынғы КСРО-ның көпұлтты халқының басына түскен ең ауыр зауал болғаны анық. Осы орайда, жамбылдықтар өз Отанын қорғау жолындағы Ұлы іске ат салысқа