Жаз. Жайлау. Шұбала қонған киіз үйлер. Қанаттас бір ауылға апам мені жетелеп, қыдырыстап келген. Үш-төрт әйел үйде шай ішіп, әңгімелесіп отыр да, мен сыртқа асық ойнаған балалардың қасында қызықтап қа
Осылай біздің селолар басқыншылардан азат етілді. Майдан шебі батысқа ұзап кетті. Жұрт есін жинап, бірін-бірі іздеп табыса бастады. Үйлері аман қалғандары үйлеріне кірді. Үйлері өртенгендер, зеңбірек
Бірнеше минуттан кейін шабуылға шығамыз. Уақыт болмай хатты қысқа жазып отырмын, кешіріңіз. Сәлеммен Красюк», – деп қол қойыпты. Бұл демалыс күні еді. Серік пен Борис мектеп маңында доп ойнап жүрген.
Анна Ивановна балаларын іздеп дал болып, жан ұшырып жүгіріп жүр. Көрінген адамнан сұрайды. Ешкім оларды көрмеген сияқты. «Әлде үйге келді ме екен?» – деп кейін қарай көше бойлап қайта келе жатты. Көше
Отряд үлкен құрамаға айналып, Хоцкий орманында тұрған кез еді. Сентябрь айының ортасы болатын, күн шайдай ашық. Қиян-кескі ұрыстан соң отряд Днепрдің оң жағындағы Панитов орманынан осы орманға ойысқан
Командир жазған қағазын төрт бүктеп, орнынан тұрды да: – Осы жерге өзіміз жүріп келген жолды білесің ғой. Сол жолмен шауып барып мына қағазды Иван Кузьмичтің өз қолына тапсыр. Олар біздің ізімізбен к
Сол арада кім қайда барып, қандай тапсырма орындайтынын Клопов анықтап берді де, Серікті байланысшы-хабаршы ретінде өз жанына қалдырды. Қас қарайып ел орынға отырды-ау деген кезде, әркім өз тапсырмасы
Ел орынға отырған кез. Тас жолдың екі жағына бөлініп орналасқан халық кегін алушылар қаһарына мініп жатыр. Село жақ тып-тыныш. Ешбір үйдің терезесінен шам жарығы көрінбейді. Шәуілдеген ит те үрмейді.
Дәл осы кезде Македон селосынан үш машина толы жандармдар шыға келді. Машиналар бірінің соңынан бірі екпіндей жүріп келіп, хуторға кіріп тоқтады. Көк, қара киімді жандармдар машинадан түсіп, үйлерге қ
Екі күн бір қалыпты оңаша тыныштықта өтті. Үшінші күні үстіңгі жақтан сым арқылы «Өзіміз, қауіптенбеңіз» деген белгі берді де, жер үйге екі адам кіріп келді. Бірі орта бойлы, ашаң, жасы қырықтарда, ол