Ерте, ерте, ертеде, Ешкі жүні бөртеде, «Таусоғар» деп кімді айтқан? «Нансоғар» деп кімді айтқан? Бойы көкпен таласқан, Қап тауынан əрі асқан, Қаратаудан бері асқан, Жақсыларға жол ашқан, Жамандарға о
Бірде қырға шабады, Бірде тауға барады. Ағам дамыл таппайды, Қашан демін алады? Түн демейді түнді де, Күн демейді күнді де. Шаршадым деп айтпайды Шофер ағам, білдің бе?! Шалғын өссе сайларда, Гүл қа
Айхай, шіркін, сырғанақ! Зуылдаймыз сырғанап. Конькисіз кей балалар Шет жағында тұр қарап. Өңшең өжет баламыз, Жұлдыздайын ағамыз. Шыр айналып, секіріп, Мұзда ойнақ саламыз. Зымыраймыз алға да, Зымы
Заңғар биік бойын-ай, Жұмыр жуан мойнын-ай! Қабырғасы қамалдай, Төрт аяғы бағандай. Тұмсығы ұзын қолынан. Қозғалмай-ақ орнынан, Бергеніңді алады, Аузына əкеп салады.
Көрдіңіз бе, əне, аға, Атам қуған арланды? Түнде шауып қораға, Дүркіреткен бар малды. Қолға түсіп қалыпты, Сыбағасын алыпты! Соқса да қыс бораны, Тынышталды көңіліміз. Бұрынғыдай қораны Күзетпейміз е
Үсті жол-жол жолбарыс, Мекені оның нар қамыс. Темір тордың ішінен Телміре ме жолға алыс. Ойнамайды ол онша, Тəтті берсем, алмайды. Үлкендігі болмаса, Үйімдегі кер жалқау Мысығымнан аумайды.
Алғашқы бір топ өлеңі «Жырға сапар» атты ұжымдық жинақта жарияланған ақын Жүсіп Қыдыровтың «Тұңғыш кітап», «Таңғы сəт», «Жұлдыздарға жол», «Нұр жаусын саған», «Гүлқайыр», «Жанартау жүрек», «Гүл ашқан
Нартай бүгін күндегіден ерте тұрды. Өйткені, қаладан қысқы демалысқа келген студент көкесі Нарман сабағына қайтпақ. Бірге отырып шай ішті. – Ағаңа, келінге сəлем айт,– деді атасы бір кезде шынысын қол
Доп ойнадым Домбаймен, Жанындағы Жандаймен, Командалас болдым мен Көрші бала Балдаймен. «Добым, добым, домала...» Домбай түсті додаға, Доп ойнасаң, дөп ойна, Долдануға бола ма? Алдап өттім Домбайды, Ж
Үшінші сыныпта оқитын Қанат өте жалқау бала. Ешбір жұмыс істегісі келмейді. Ең аяғы өзінің сөмкесін де басқаларға көтертіп қойғысы келеді. Күнде мектептен қайтып келе жатқанда бұл әдеті тіпті өрши түс