Шарды жылы ауамен толтыру жұмысы ақыры аяқталған еді. Білгір қазанды әкетуге бұйырды да, шардың ішіндегі жылы ауа сыртқа шығып кетпес үшін резеңке түтікті өз қолымен мықтап байлады. Осыдан соң ол барл
Келесі күні таңертен Білгір өз достарын ертерек оятты. Білгір тұрып, жолға жинала бастаған. Бұрандаша мен Тетікше өздерінің былғары күртелерін киіпті. Аңшы Оқатардың аяғында – сүйікті былғары етігі. О
Кітапты өте жақсы көретін Білгір алыстағы елдер мен әр түрлі саяхаттар жөнінде көп оқып бәлген-ді. Кешқұрым, қолдары бос кезінде ол өл өзінің достарына кітаптардан оқығандарын жиі әңгімелетін. Балақан
Механик Бұрандаша мен көмекшісі Тетікше он саусағынан өнері тамған шеберлер еді. Олардың түрі де бір-біріне ұқсайтын, тек Бұрандашаның бойы Тетікшеден аз ғана биіктеу, ал Тетікшенің бойы Бұрандашадан
Дымбілмес не нәрсені қолға алса да ретін таба алмай, берекесін кетіріп, бүлдіріп тынатын. Кітаптағы сөздерді тек ежіктеп оқитын, ал жазуды баспа әріптерімен ғана жаза алатын. Ергежейлілердің көпшілігі
Ертегілер еліндегі бір қалада ергежейлілер тұрып жатты. Олар өте кішкене болғандықтан да ергежейлілер атанған-ды. Әр ергежейлінің бойы шағын қиярдан аспайтын еді. Олардың қаласы өте әдемі болатын. Әр
Қоңыр күз. Мен терезенің алдында отырмын. Ақ жауын толассыз себелеп тұр. Көз алдымнан қарашаның соңғы күні өтіп барады. Лекіте соққан жел, жөңкіле көшкен бұлт, қалтырап ұшқан жапырақ, шуылдаған мазасы
Алтын мені ауыл шетіндегі тақтай шатырлы кішкентай ғана ағаш үйге алып келді. Есікті ашып қалғанымызда төр алдындағы стол басында алпамсадай боп Қомшабай отырды. Қазанның түп күйесіндей болса да маға
Ақыры сол жылы мен мектепті тастадым. Жарықжұлдыз кетпе деп алғашында біраз жабысты да, артынан мейлің дегендей болды. Кетерде екеуміз жыртылып-айрылыстық. Ол жарты жолға дейін шығарып салды. «Ал жақс
Көк шолақпен итеңдеп қара қосқа жалғыз келдім. Алтын ауылда қалды. Қалған жоқ-ау, үй әктетісіп жібер деп Маймұрынның әйелі қиылып жібермей қойды. Елегізіп көңілсіз қайттым. Жүрегім лоблып, көңілім өре