"Биылғы тауық балапандарының ішінде қоразы көп. Кемінде жеті-сегіз. Есейе келе қызыл айдары тікірейіп, өзге шібилерге өктемдік жасайтынды шығарды. Әсіресе, ана біреуі айрықша тентек. Шамасы келсін-кел
Айбек соңғы сабаққа дейін азар шыдады. Таңертең кештеу тұрып, шайды шала-пұла, асығыс ішкен болатын. Енді, міне қарны ашып отыр. Қыраулы терезеден тысқа көз жіберді. Қар ұшқындап тұр. Жел тұрған ба? О
Мамасы газға шелекпен су ысытып, ваннаны тазалап жатқанын көрген Ерасыл: – Суға түспеймін, суға түспеймін,– деп безек қақты. – Жарайды, ботақаным! Түспейсің,– деді мамасы- Көкең шомылады... Ерасыл ш
Ақырған ақпан... Кешкі апақ-сапақ мезгіл. Апам үйге сөйлей кірді. – Апыр-ай, күннің аяқ астынан борап кеткенін қарашы. Еріктай, ақылың бар ғой, айналайын. Атаңның алдынан шықпасам болмас. Сен үйде оты
Әлиханның таппайтыны жоқ. Құдды «ойынның қоймасы». Балалар оны көзілдірік тағып, сабағын кілең беске оқығаны үшін, «профессор» деп атайтын. Әке-шешем мен ағаларым қалаға кетіп, үйде бір өзім қалғанмын
Қызыл шырайлы, қапсағай денелі Есбол қарияның қашан да айтар әңгімесі қызықты. Әдеттегідей төргі үйдегі түкті кілемге малдас құрып, алқа-қотан отырған қара домалақтар сауалдың астына алып жатыр: – Ата
Көктем. Мамыр айы маужырап, қыраттар мен төбелерді, сай-саланы қыс бойы мекендеген қасат қар еріп, жылға-жылғамен ақты сылдырап. Төңірек тегіс түрленіп, көк шөп қаулап өсуде. Ақ, сары, қызыл гүлдері к
Батырдың үйі аудан орталығында. Қала тәрізді мекеннің шет жағында пәтерде тұрады. Бірде көкесі ауылдағы ата-анасына барған сапарында, мотоциклдың қорабына салып үйректің сегіз кішкентай балапанын алып
Олжастың қалаға сапарлап кеткенін пайдаланған Жандос, ағасының үш кішкентай қобдиша асығы мен екі құлжа сақасын ұтқызып, ойыннан шаршап келіп отырған. Қалай болды өзі? Түсінбей дал... Асықты тәп-тәуір
Екінші сыныпты кілең бестікке бітірген Ауданбектің білмейтіні көп екен. Дөңгеленген дүние. Аспан әлемі. Жарқыраған жұлдыздар. Жан-жануарлар. Алмасып келіп жатқан күн мен түн... – Барлығын жаратқан жал