Халық арасында жүннің сапа-белгісіне, әр түрлі ерекшеліктеріне байланысты бұлардан басқа көптеген атаулар кездеседі. Мысалы, қырықтықпен қырқып алған жүнді қырықпа жүн дейді. Кеңестік дәуірден бері ме
Осы кезде қой мен қозының тынышын алмайды, бөгет жасамайды. Шаранасын жалап, қозысын иіскеген қой еміреніп, төлін өзі емізіп, өзі ауыздандырады. Қозының шаранасын жалағанда оның денесіне қан жүгіріп,
Ертеректе қазақы қой тұқымының қошқарлары 50 саулыққа дейін қашырған. Кейде әрбір 100 саулыққа 2-3 қошқар жіберілетін. Қошқарлардың ішіндегі ең жақсысын қойдың кені, қойдың құты деп атайтын. Қойдың құ
Қой шаруашылығы – дәстүрлі көшпелі ортада кең таралған шаруашылықтың бірі. Қой – жыл он екі ай жайылымда бағылатын, ауа райының қолайсыз жағдайларына көнбіс мал. Осындай қасиетіне байланысты Қазақстан
Қойтас – бейіт басына қойылатын пошымы көбіне қой мүсініне ұқсас ескерткіш. Марқұм болған адамның басына қой тас орнату Арал–Каспий өңірін мекендейтін халықтардың (түркмендер, әзірбайжандар, күрділер,
Қойлық, Қаялық – Қазақстандағы ежелгі қала атауы (IX–XIII ғасырлар). Деректерде XI ғасырдан бастап белгілі, бір кезде ол Қарлұқ қағаны – Арыслан ханның ордасы болған. Франция королі IX Людовиктің елші
Қойгелді Сартұлы (1702–1795) – батыр. Жоңғар басқыншыларына қарсы азаттық күресінде қол бастаған қолбасшыларының бірі. Ұлы жүздің Дулат тайпасының Шымыр руынан шыққан. Әкесі Қойгелдіні жеті жасында Бұ
Қойбек би Мыңбасыұлы (1830–1910) – қажы, қазақтың көрнекті қайраткер биі. Қойбек билік айту ісіне тым ерте араласқан. Ел ішіндегі тартыс-таласқа, ушыққан дау-дамайға қатысты күрмеуі күрделі мәселелерд
«Қозы Көрпеш – Баян сұлу» – қазақ халқының лиро-эпостық жыры. XIII–XIV ғасырлардан бастап жырланып, қазақ арасына кең тараған. Жыр Сарыбай мен Қарабайдың аң аулай жүріп құда болып, Қозы мен Баянды күн
Қозыбасы – тарихи жер атауы, Қазақ хандығы ту тіккен орын. Қозыбасы туралы мәлімет Мұхаммед Хайдар Дулатидың еңбегінде берілген. Ол «сол заманда Әбілхайыр ханның Дешті Қыпшақ даласына түгелдей билік ж