Ол күні Теке қарттың үйіне барған жоқпыз. Келесі күні де бара алмадық. Бір-бірімізге сездірмесек те, екеуміздің де көңіліміз солай қарай жетектегені рас. Бірақ... Қайда барарымызды білмей, екі ағашты
Ғашықтық үлкен-кішіге қарамайды-ау деймін. “Октябрь балаларын” алып оқығаннан бері онда суреті шыққан кыздардың бәріне ғашық болған сияқтымын. Әсіресе қоп-қою қара шашының алдын мандайына келтіріп, ай
Бұл кісінің шын аты Теке ме, басқа ма, оны осы күнге дейін білмеймін. Кемпір-шалдардан бастап жас балаларға дейін Теке қарттың аты аталса болды, жүздеріне күлкі үйіріледі. Ешбір зілсіз, кекету-мұқатус
— Ертай. Біреу ақырын сыбырлап, мені түртті. — Ә-ә... О не-ей! — Тс-сс... Ақырын сөйле... Дауыстағы қайталанды. — Ертай. — Ә-ө... — Үш-төрт күннен соң біз қайтамыз. Мұнда біз істер жұмыс қалмады
Ызғарлы қыстан кейінгі әсем жаздың хабаршысы секілді көктемді ала келетін ала бауыр қарлығаштай “Октябрь балаларын” қолдан-қолға тигізбей жабыла оқыдық. Шаншатай әкелген сол газет бізге жаңа бір қымба
Енді ойлап тұрсам, арамызға сол Шаншатай келгелі бері біздің күнделікті күйкі тіршілігімізге жан кіріп, күні кеше өзімізге алыстан сағымдай мұнарланған жаңа бір дүние қүшағына кіргендей әсерге енсек к
Содан бері талай-талай жылдар өтті. Сол кезде мойындарына ал қызыл галстук тағып, сапқа тұрып: “Бір-екі, үш... жастар — алып күш ” деп ауыл көшелерімен ән шырқап жүретін балалардың кейбірі бұл күндері
Алғашқы махаббат, алғашқы хат жазу деген адамның ең естен кетпес қызықты сәттері ғой. Біз қашан маубас махаббатымыз оянғанға дейін үлкен сыныптың хаттарын өзіміздің қыздарға таситын көгершіннің рөлін
“Біздің үйде бұрын үй телефон болған” дегенге, өз басым “басыңды кесіп аламын” десе де, сенген емеспін. Үлкендер телефонның сымдарын кеңестік кезең құлаған ұры заманда тонап кеткенін, ауыл бойынша тел
Әже – кең жүрек адам, мейрімнің мамыражай мекені. Қатықсыз қара суға да қанағат тұтып үйренген қайрат пен қажырдың иесі. Біздің таулы өлкеде әжені "апа" дейді. Мен "Бала кезімнен Абай мен Шоқан секілд