Үнeмi дaмy мeн iлгepiлeyдeн тұpaтын yaқыт зaңдылықтapы cияқты, cөз өнepi дe өcy, жeтiлy мeн өpкeндeyдiң жaнды пpоцecтepiнeн тұpaды. Уaқыт қозғaлыcы aдaм caнacындa көpiнic бepce, әдeбиeт тe aдaм мeн тi
Тұрсынбек Кәкішұлы – қазақ әдебиетінің тарихына аянбай еңбек етіп, өмірінің соңына дейін қолынан қаламы түспеген зерек ғалым. Оның соңында қалған бай мұрасы көзі тірі кезінде-ақ зерттеу нысанына айнал
Кеңес өкіметі тұсында филология мен журналистика факультеттерінде оқуға түсу қыямет-қайым (қазір де солай ғой). Оны бастан өткерген білер. Сол тұста қазірде солай қазақтың маңдайалды, әдебиет пен журн
Еліне ақ адал еңбек етіп, саналы ғұмырын ұстаздық пен ғылымға арнаған ақберен тұлғаларға деген ұлт сүйіспеншілігі қашан да болсын алабөтен. Кесек мінезіндегі турашылдығы мен ірілігі, сөзі мен ісінің ү
Профессор Тұрсынбек Кәкішұлының барлық зерттеу еңбектерінің алтын арқауы тарихилық ұстаным мен ұлттық құндылықтарды ұлықтауға құрылатындығы – ғалымның өзіндік қолтаңбасын анықтайтын басты факторлардың
Жиырма жетінші жылы туғандар... Алыптар шоғыры. Ұлт руханиятының тұғырлы тұлғалары. Қазақы дәстүрдің қадірін арттырған парасатты перзенттер. Міне, қараңыз... Серік Қирабаев, Тұрсынбек Кәкішев, Зейнолл
Көңілге қарамай сөйлегеннен ұлт ұтқан шығар, көшсем деген атажұртқа көше алмай, кіндік қаны тамған Ақмоланың құрметті азаматы атана алмай, ғалымның өзі зиян шекті. «Нешауа», Сіз өз қара басыңыз қамы ү
Сары күз. Табиғаттың жомарт шағы. Ағаштың сарғыш тартқан жапырақтары үзіліп түсіп, қалықтап келіп жерге жәйімен қонады. Кейбірі сап-сары, кейбірі жартылай сарғайған жүрекше жапырақтарды аяқпен басудың
Қазақ руханиятының бір бәйтерегі құлап түсіп, қазақ елі қара жамылғанына, ұлтына адал қызмет еткен алашшыл қазақ зиялыларының соңғы тұяқтарының бірі профессор Тұрсынбек Кәкішұлының өмірден озып, бақил
Қадірлі ұстазымыз профессор Тұрсынбек Кәкішұлының өткен ғасырдың ақырғы он жылдығына қарай және текетірес мүдделер күресіне кірісіп кеткенін біріміз байқап, біріміз білмей де қалғандаймыз. Себебі Тұрс