Осы жұрт Ескендірді біле ме екен? Македония шаһары — оған мекен. Филлипп патша баласы, ер көңілді, Мақтан сүйгіш, қызғаншақ адам екен. Филлипп өлді, Ескендір патша болды, Жасы әрең жиырма бірге
Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ, Қой мойынды, қоян жақ, бөкен қабақ. Ауыз омыртқа шығыңқы, майда жалды, Ой желке, үңірейген болса сағақ. Теке мұрын, салпы ерін, ұзын тісті, Қабырғалы, жоталы,
Жазғытұрым қалмайды қыстың сызы, Масатыдай құлпырар жердің жүзі. Жан-жануар, адамзат анталаса, Ата-анадай елжірер күннің көзі. Жаздың көркі енеді жыл құсымен, Жайрандасып жас күлер құрбысымен.
Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан, Күз болып, дымқыл тұман жерді басқан. Білмеймін тойғаны ма, тоңғаны ма, Жылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан. Жасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, Жастар күлм
Ақ киімді, денелі, ақ сақалды, Соқыр-мылқау, танымас тірі жанды. Үсті-басы ақ қырау, түсі суық, Басқан жері сықырлап, келіп қалды. Дем алысы — үскірік, аяз бен қар, Кәрі құдаң - қыс келіп, әле
Жасымда ғылым бар деп ескермедім, Пайдасын көре тұра тексермедім. Ер жеткен соң түспеді уысыма, Қолымды мезгілінен кеш сермедім. Бұл мақұрым қалғаныма кім жазалы, Қолымды дөп сермесем, өстер м
Таулардан өзен ағар сарқыраған, Айнадай сәуле беріп жарқыраған, Жел соқса, ыстық соқса, бір қалыпта Аралап тау мен тасты, арқыраған. Көңілің, суын ішсең, ашылады, Денеңде бар дертіңді қашырады.
Сәуірде көтерілер рақмет туы, Көрінер көк жүзінде қаз бен қуы. Көктен жаңбыр, таулардан сулар жүріп, Жайылар жер жүзіне қардың суы... Ұшпақтың бір сәулесі жерге түсіп, Өсірер жерден шөпті нұрдың
Кім сендерді, балалар, сүйетұғын, Қуанышыңа қуанып, қайғыңа күйетұғын? Түн ұйқысын төрт бөліп, кірпік қақпай, Шешең байғұс дамылсыз жүретұғын! Кім сендерді, балалар, тербететін, Еркелетіп, ойн
Бір Құдайға сиынып, Кел, балалар, оқылық! Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық. Істің болар қайыры, Бастасаңыз Аллалап. Оқымаған жүреді Қараңғыны қармалап. Кел, балалар, оқылық, Оқығанды