Үшінші сыныптан біз бесінші сыныпқа бірақ аттадық. Сол жылы бізді пионерлікке қабылдады. Пионерлікке қабылданған кезімізде айтарлықтай оқиға болған жоқ. Мойынымызға қып-қызыл шытты байлап ап, екі ұшын
Мұғалім бізге «октябряттыққа» өтесіңдер, Ленин аталарыңның басы қашалған төсбелгі алып келіндер» деген. Үржардың универмагынан шешем маған əлгі белгіні сатып алып берді. Бесбұрышты белгінің ортасында
Бір күні Тлеукеш үйге жүгіріп кіріп: «Жүр, біздің үйге бір төбелескіш бала келді. Менен қаймығатын түрі жоқ. Ұрайын десем, туысқан. Қалған балалар үркіп қапты, сен соны бір көрші», – деді. Төбелес дес
Тлеукештің азан шақырып қойған есімі – Тілеуқабыл. Ол – менің өмірімдегі бірінші досым. Құрдаспыз. Екеуіміз бір-бірімізге сай қосылғанбыз. Ойлап таппайтынымыз жоқ. Қиялимыз. Əкесі Түсіпхан да – өте ме
Келесі жылы жазда Алматыдан Қалаңның боқ қарын екі інісі келді. Біреуі менен бір жас, екіншісі екі жас үлкен. Қызық енді басталды! Қалаң жазда бізді Тарбағатайдың бөктеріндегі жылқы ауылына алып кетет
Қалаң жарықтық, арақты шелектеп ішетін ауыл сабаздарының бірі еді. Кейінгі кезде ол қылығын жиілетіп жіберді. Дəу адамның мас болғаны тіпті үрейлі болады. Екі көзі алақтап, сүріне-қабына құлағанда, ау
Арада бір жыл өтті. Мен жетіге толдым. Көшедегі балалар мені көрсе құрақ ұшады. Бəріміз мектепке барамыз деп дайындалып жүрміз. Бірақ қай мектепке баратынымыз белгісіз. Оны үлкендер ғана біледі. Шешем
Бір күні жеңгемнен күштілеп тұрып шапалақ жедім. Содан ойбайға басып, нағашы апамның қойынына тығылдым. Сөйтсем, сөредегі тұрған алманы сұраусыз алған екем. Ол алма ағамның балаларына арналған екен. А
Əкем жарық дүниеден өтісімен, біз Үржарға көштік. Алматыдағы үйімізден алғанымыз – бар болғаны екі-үш шамадан киім-кешек екен. Соны автобусқа артып алып, шешемнің төркініне тартыппыз. Əкемізден үшеу қ
Бұл шығармамды бала кезімнен сүйіп оқыған қазақтың қайталанбас хас жазушысы Бердібек Соқпақбаевтың рухына бағыштаймын. КІРІСПЕ ОРНЫНА Қадірлі оқырман! Сіз оқығалы отырған мына шағын хиқаят менің қызы