Қара кісі руының Жағал деген бір азаматы жасы сексенге келіп қартайып отырған кіші жүз жақайым Жетес бимен әңгіме үстінде: Иә, Жетеке, сіз сексенге келдіңіз, әрбір он жылды бір белеске қойғанда, не нә
1990 жылдары жаз уағында Жезқазған облысында іс-сапарда болып, Ұлытау, Сарысу, Жеңіс, Жәйрем аймағын араладым. Алматыға қайтарымда жанымда болған азаматтар маған елдің дәмін ұмытпаңыз деп 3 литрлік шы
Қаратауда арық деген мол болады. Олардың көбісі төменнен басталса да, бірте-бірте тауға өрлегендей әсер қалдырады. Солардың көбісін қаздырған кезінде Шәкеннің әкесі Бектемір екен. Ол үшін тоған салыны
Екі дос шөл далада келе жатыпты. Бір кезде екеуі сөзге келіп қалады да, біреуі екіншісінің бетінен ұрып жібереді. Сонда досы бетінің ауырғанын сезсе де, үндемей, құмға: "Бүгін ең жақын досым мені беті
Ноғайлының ханы Жәнібек халықты жиып: - Үш арсыз, үш ғайып, үш жетім болады, соны кім табады?- депті. Жиналған халық көп дағдырап: Үш арсыз: ұйқы арсыз, күлкі арсыз, тамақ арсыз. Үш ғай
Аты жаһанға мәшһүр данышпандардың бірі достарымен қала қыдырып жүріп, пойызына кешігіп қалады. Әрең дегенде қуып жетіп, енді міне бергенінде, аяғындағы аяқ киімінің бір сыңары шешіліп, түсіп қалады. Б
Әбу Абдуллаһ Шариф Тлемсани хазірет аманатқа өте қатты мән беріп қарайтын еді. Бір рет Қусантина қазысы Хасан бин Бадис, Әбу Абдуллаһқа бір қалта алтын аманатқа беріп кетеді. Ол үйіне апарып қояды. К
Асанқайғының шын аты Қасен екен. Ол он екі жасар бала күнінде шүршіттің ханы Еженхан қазақтарға: «Айғырын кісінетпесін!» — деп жарлық қылыпты. — Егер, далада жүріп қазақтың айғыры кісінесе, менің қ
Хазреті Омар халифалығы кезінде бір түні қаланың тыныштығын тексеріп, қадағалау үшін көшелерді аралап жүр еді. Қарауытқан түнде келе жатып бір үйден қатты шыққан дауыстарды естиді. Бір ана қызына была
Бала әуелде сәбилерге арналған төсекке жатқызылған еді. Сонан соң бір күні: "Осы бала тым еркінсіп бара жатыр. Бұл үлкейген сайын айтқанымызды қылмайтын болады әлі. Мұны бесікке бөлеп тастау керек" де