Өздеріңмен үнемі, ылғи да табысып-жүздесіп отыруға аса ынтықпын, менің жас оқырмандарым! Ең алғашқы əңгімем – «Ала тор ғай» деп аталды, осы журналда жарияланды, тіпті журналдың бəйгесін де қанжығама б
Бəйтерек қаласының қақ ортасында «Арбат» деп аталатын алаң бар. Кешкілік үлкеннің де, кішінің де дем алатын орны. Əр жерге ұзын орындықтар қойылып, адамдарға қолайлы жағдай жасалған.Дима мен Дəурен ба
Ерте, ерте, ертеде, Ешкі жүні бөртеде, «Таусоғар» деп кімді айтқан? «Нансоғар» деп кімді айтқан? Бойы көкпен таласқан, Қап тауынан əрі асқан, Қаратаудан бері асқан, Жақсыларға жол ашқан, Жамандарға о
Бірде қырға шабады, Бірде тауға барады. Ағам дамыл таппайды, Қашан демін алады? Түн демейді түнді де, Күн демейді күнді де. Шаршадым деп айтпайды Шофер ағам, білдің бе?! Шалғын өссе сайларда, Гүл
Айхай, шіркін, сырғанақ! Зуылдаймыз сырғанап. Конькисіз кей балалар Шет жағында тұр қарап. Өңшең өжет баламыз, Жұлдыздайын ағамыз. Шыр айналып, секіріп, Мұзда ойнақ саламыз. Зымыраймыз алға да, Зым
Заңғар биік бойын-ай, Жұмыр жуан мойнын-ай! Қабырғасы қамалдай, Төрт аяғы бағандай. Тұмсығы ұзын қолынан. Қозғалмай-ақ орнынан, Бергеніңді алады, Аузына əкеп салады.
Жонынан күн өтсе де, Терлеп ағып кетсе де, Тонын əсте шешпейді. Бүйте берсе ақ аю, Күнге күйіп қарайып Кетсе егер, не істейді?!
Көрдіңіз бе, əне, аға, Атам қуған арланды? Түнде шауып қораға, Дүркіреткен бар малды. Қолға түсіп қалыпты, Сыбағасын алыпты! Соқса да қыс бораны, Тынышталды көңіліміз. Бұрынғыдай қораны Күзетпейміз
Үсті жол-жол жолбарыс, Мекені оның нар қамыс. Темір тордың ішінен Телміре ме жолға алыс. Ойнамайды ол онша, Тəтті берсем, алмайды. Үлкендігі болмаса, Үйімдегі кер жалқау Мысығымнан аумайды.
Алғашқы бір топ өлеңі «Жырға сапар» атты ұжымдық жинақта жарияланған ақын Жүсіп Қыдыровтың «Тұңғыш кітап», «Таңғы сəт», «Жұлдыздарға жол», «Нұр жаусын саған», «Гүлқайыр», «Жанартау жүрек», «Гүл ашқан