Екі сойдақ тісі бар, Алапаттай күші бар, Ешбір аң жоқ Маңайда Ол сескенер, Қысылар. Ақ аюдың өзін де Қалпақтай-ақ ұшырар! Бәрі одан тайынар, Қолапайсыз жайы бар. Бір тоннадай салмағы, Жарты тонна майы
– Әй, Нұрлан-ай, Нұрлан-ай! Айтқан сөзді тыңдамай, Бұл жүрісің қай жүріс, Айтшы маған, бұл қалай? Айтқан ақыл мұндайда Зердеңе шын қонбай ма?! Ең болмаса, бетіңді Жуып жүрсең болмай ма?! Бет, қолыңда
Санат созды оң қолын: – Қанша, – деді, – саусағым? Талап созды сол қолын: – Қос та, айтып бер бар санын. Манат үнсіз санады, Санады да: – Он, – деді. Сөйтіп, күле қарады, Санат, Талап: – Жөн! – деді.
Сөздерді ең аяулы Жақсы көріп жаттадым. Енді білдім оларды Кімнің ойлап тапқанын. «Ана» деген сөзді де, «Аға» деген сөзді де, «Әке» деген сөзді де, «Тәте» деген сөзді де, «Ата» деген сөзді де, «Апа» д
Гомердің «Илиада» поэмасы, Еврипидтің «Медея», «Троя арулары», «Елена» трагедияларынан бастап, әлемнің көптеген ұлы ақындары мен жазушыларын ана тідімізде сөйлеткен Қайрат аталарыңның қазақ поэзиясы т
Ескерткіштің бой көтеруіне Алматы облысы әкімдігі мен Алматы облысы, Еңбекшіқазақ ауданының әкімдігі мұрындық болды. Ескерткішті ашу салтанатында сөз сөйлеген Алматы облысы әкімінің орынбасары Жақсылы
Кішкентай Мөлдір терезеге қарап, мал соңынан кеткен әкесін ойлап отыр. Ол әкесін жаурап қалатын болды ғой деп уайымдады. Соңынан барайын десе, «Үйден шықпа! Бауырларыңа бас-көз бол!» деп кеткен. Сөйті
Дәулет 7 жаста. Інісі Сәулет 5-те. Бір күні аналары екеуіне екі тал «Сникерс» кәмпитін әкеп берді. Сәулет кәмпитін бірден жеп қойды. Дәулет болса өз кәмпитін «ертең сабаққа барғанда жеймін» деп, үсте
Бір күні Байбол жол бойымен жаяу кетіп бара жатқан Сабыржанды қуып жетті. Өйткені, оның астында су жаңа белесебет бар болатын. – Сабыржан, белесебетім қалай екен? Күшті, иә? – деді Байбол жеткен бойд
Жанды мен жансыз, тілді мен тілсіз дүниенің бір тұтастанған ортақ атауы Тіршілік болса керек. Оны біз мәндік жағынан адам және табиғат деп үлкен екі топқа бөлер болсақ, қаламгер үшін, біртұтас Тіршілі