Баланың түр-түсі және бой жағынан ата-анасына тартатыны заңды жағдай. Бірақ кейде ұл-қыздардың бойы өспей қалады. Оған намыстанатындар аз емес. Олардың көпшілігі бойды қалай өсіруге болатындығын, осы
Бүгінгі берілген тапсырма тышқандар жайлы болғандықтан, көне дағдысымен, оқығысы келмей, кітапты ысырып тастады. Артынан өз-өзіне «кім екен осы тышқандарды ойлап тапқан?...» – деп қойды күбірлеп. Соны
Халқымыз шаруашылық пен медениетте түр-түсті де ұмытпаған. Әр түске мән-мағына беріп, жасылды – жақсылықтың, сарыны – сарғаю мен мұңның, қызылды – жастық пен ізгіпіктің белгісі деп қараған. Өң, түр, т
Нан алуға дүкенге шыққам едім. Есік алдындағы ағаш саясында күшігімен ойнап отырған көршінің баласы Мұртазаны көрдім. Күшігі сондай сүйкімді екен. Қызығып кеттім. Бірақ шаруам тығыз болғандықтан, іркі
Ең әуелі еңбектедім, Енді бүгін мен бестемін! Ұмытыппын анашымның Бесігімді тербеткенін. Тәй-тәй басып құлағаным, Қарным ашса жылағаным Есімде жоқ... Енді, міне, Өз бетіммен тұра аламын! Ақыл
Маңындағы қаланың Саяжайға барамын. Атам менен әжеме Қолғабысқа жарадым. Құйтақандай баламын, Бау-бақшаға барамын. Құлпынайдың піскенін Таңдап теріп аламын. Әжеме еріп келемін, Өрік теріп бер
Өзі – өнеге, Аты – аңыз, Қабыл болар батаңыз. Қаһарманы халқының, Бұл – Бауыржан атамыз!
Бұндай жалқау жоқ бала, Қуатыны доп қана... Таэквондаға баратын Қосылмайды топқа да... Сөйте тұра сотқар, ә? Тойып палау, ботқаға, Тұрмай қояр таңертең, Сағат онды соқса да...
Күнбағыстар бақтағы, Кекілдері сап-сары, Күнге қарап бұрылар, Күн секілді бастары...
Мәңгі мұра көп еңбегі, Көркем, Шыншыл өлеңдері! Ең сүйікті ақын ата, Ел-жұртының кемеңгері!