Қалада тұратын Аян мен Асқар ауылдағы атасының үйіне қонаққа келді. Келген бойда екеуі далаға асықты. – Әй, байқаңдар! Бақшадағы қарды кешпеңдер. Оның ашуы жаман. Аяқтарыңды тістеп алады, – деді атасы
Бес жасар Гүлім әжесі екеуі сырғанаққа барды. Ол жерден балалар тұрғызған аққаланы көрді. Аққаланың мұрны – сәбізден, көздері көмірден жасалыпты. Басына шелек киіп алыпты. Гүлім аққаланың қасына барып
Құрып сайға қақпанды, Серік күнде мақтанды. Түсті екен деп қандай аң, Күнде ертемен аттанды. Жасырмапты қақпанды, Көрген аңдар сақтанды. Күтуменен өткізді, Қаңтар менен ақпанды.
Он тұрды, он жығылып, Асау теңдік бермеді. Кей балалар тығылып, Маңайына келмеді. Асау оны сүйретті, Айырылмады бірақ та. Қайта мініп үйретті, Ауырды қол, құлақ та. Батыр бала Тұйғын деп, Бүкіл ауыл а
Күзетем деп қақпаны, Жаны бір жай таппады. Келе жатыр доп қуып, Шабуылшы оң жақтағы.Оң аяқпен тепті кеп, Доп қақпаға жетті тек. Қақпашы тұр айғайлап: – Байқаусызда өтті! – деп.
Белгілі қазақ ақыны Рза ҚУНАҚОВАНЫҢ туғанына 80 жыл «Сурет», «Жас жүректер», «Жәннат жер», «Керімсал», «Ерке елік», «Кемпірқосақ», «Келеді көктем», «Аққулы жаз», «Менің достарым», «Қызыл жалау». Осын
Қысты аппақ көрікті етеді, Көктем келсе, еріп кетеді. раҚ Күні суық әрқайсы, Екі аты бар ай қайсы? напқА Басып қалсаң жай ғана-ақ Жығыласың тайғанап. зұМ Терезеге суреттерін салатын, Көрінбейтін су
Ұзақ жыл мерзімді баспасөз саласында әр алуан қызмет атқарған Нығмет Ғабдуллин әдебиеттану ғылымында үлкен орны бар ғалым еді. Ол Қазақтың Абай атындағы педагогика институтында ұстаздық етті. Профессо
– Нартай! – деді арт жағынан бір кісі. Нартай жалт қарады. Анда-санда көретін, екі-үш үйдің аржағында тұратын көрші әже екен. Тоқтап, шамалы күтіп тұрды да: – Амансыз ба? – деп амандасты жақын келген
– Жәнібек, сені Ермек шақырып тұр, – деді көрші үйдің баласы Дәрмен қақпа сыртынан дауыстап. – Ішке кірсінші! Ит байлаулы, – деді Сәкен оның сөзіне аса мән бермей, добын одан ары тепкілеп. Сарт-сұрт.