Фонетикалық заңдылықтар, дыбыс заңдылықтары – дыбыстардың өз қалпын сақтауы мен үздіксіз болып отыратын өзгерістерін, өзара алмасуы мен тіркестерін зерттеп отыратын дыбыстардың даму
Фонетикалық жазу – графикалық таңба (графема), белгілі бір дыбысқа байланған жазу түрі. Ф.ж. түрлері: буындық (силлабикалық) – әр жазу таңбасы белгілі бір буынды білдіреді; шын мәніндегі буындық жазу
Фонетикалық дыбыстаңба, фонетикалық транскрипция (лат. transcriptio қайта көшіріп жазу) – ауызша айтылған сөздің дыбысталуын неғұрлым дәл беру үшін қолданылатын жазу тәсілі.
Фонетикалық әліпби – тілге, тілдерге немесе белгілі бір ұйымдарға арналған әліпбиді оқудың стандартталған тәсілі. Негізінен радиобайланыстарда, электронды пошталарда т.б. қолданылады. Негізгі түрлері:
Фонетика – тілдің дыбыс құрылымын зерттейтін тілтанымның бөлімі: жалпы Ф. – тілдердің жалпы дыбыс заңдылықтарын зерттейді; жалқы Ф. – жеке бір тілдің дыбыс құрылымын зерттейді; қазақ Ф. – қазақ тіліні
Фонеманың реңктері. Фонема теориясы бойынша бір фонеманың бірнеше реңкі болады, яғни фонетикалық қоршау қанша болса, фонеманың реңкі де сонша болады. Бірақ солардың ішінде фонетикалық қоршауға неғұрлы
Фонема мен әріптің арақатынасы. Егер жазу-сызуда фонема мен әріптің қатынасы І:І болып, бір әріп бір фонеманы белгілейтін болса, онда дыбысталған сөздің құрамындағы фонемалардың саны мен әріптің саны
Фонема (грек. «phone» – дыбыс). – тілдің маңызды бірліктерін (морфема, сөз, сөйлем) ажыратуға және құруға негіз болатын тілдің дыбыстық жүйесіндегі ең кіші бірлік. Ф. алдымен сөз дыбыстарында көрініс
Фон – сөйлеу ағынындағы тілдің дыбыстық деңгейінің бірлігі. Бұл бірлік дыбыстың фонемдік сипатына немесе фонеманың сөйлеудегі қолданылуына тікелей байланысты емес. Тілдік бірліктерге жататын фонема ме
Флективті тілдер – дүниежүзіндегі тілдердің типол. белгілеріне қарай топтасуының бір түрі. Бұған негізінен үндіеуропа, семит-хамит тілдері жатады. Ф.т. тән белгілер: 1) сыртқы флексиямен қатар ішкі фл