Отан – халық жүрегі, Әр кеудеде тұр ұрып. Анаң болып күледі, Келе жатсаң жүгіріп. Әлдилейді әлпештеп, Жеткеніңше мұратқа. Бесік жырдай қалды есте Отан үні құлақта.
Сәуле биыл бесте. Өте ақылды қыз. Апасы да «ақылды қызым» дейді үнемі. Шашын шүйдесіне екі өрім етіп өріп, ұшына бантик байлап, айқастыра түйіп қойған. Аппақ бантигі ұшқалы тұрған көбелек сияқты үлбір
Ертеде бір піл жерден дән шоқып жүрген әтешті көреді. Бақылап біраз тұрады да: – Кел, екеуміз тамақ жеуден жарысайық. Қайсымыз көп жесек, сол жеңімпаз болсын, – дейді. Әтеш: – Қо-қо-қоқ! Айтқаныңа құ
Оң қолымда бес саусақ, Сол қолымда бес саусақ. Алақанды ашамыз, Бесті беске қосамыз. Қайырмасы: Кел, санайық ал мұны, Нешеу болды барлығы, Нешеу болды барлығы? Оң қолымда бес саусақ, Сол қолымда бес
Елдос, Ермек және Тоқтар үшеуі ауыл сыртындағы үлкен тоспа суға келді. Ел «көл» атап кеткен бұл маң тыныш екен. Көгілдір айдын бұлтсыз аспан құсап мөлдіреп жатыр. Таңертең Елдостың «көмейге барамыз» д
Мен бүгін бір нәрсені түсіндім. Адам жақсылық жасаса, көңілі жайланып, өзін өте жақсы сезінеді екен. Осыған байланысты бір шағын оқиға айтып бергім келеді. Сіңілім екеуміз үйге келе жатып, ағаш көлеңк
Қонды сансыз жұлдыз қар Бұлттан жерге сабыла. Аппақ ұлпа күнде ызғар Шашып тұрды маңына. Шалғын, соқпақ, құндыз бел, Орман, дала, бар қырат Сансыз аппақ жұлдызбен Жатты қыстай жарқырап… Бiр ұшқыны а
...Іздеудің кезегі енді Дәулетке келді. Балалар түгел жасырынып болғанша көзін жұмып, отызға дейін санап тұрды да, артынша іздеуге кірісіп кетті. Басқа балаларды табу көп қиындық тудырған жоқ. Тек кез
Жаз жадырап демалысқа шығамыз, Асыр салып жалықпаймыз, сірә, біз. Достарменен алақайлап ойнаймыз, Ойнауға да ешқашанда тоймаймыз. Жаз өтеді, күз келеді бар маңға, Жапырақтар жерге сурет салғанда. Жет
Алақай-ау, келді, міне, көктемім, Жарқырайды нұрын шашып көкте Күн. Кең даламыз гүлге тұнып жайнайды, Ал бақтарда сандуғаштар сайрайды.