Ең әуелі саламын, Суретін анамның. Әспеттеймін одан соң, Табиғатын даламның. Көк түспенен көмкергем, Өзендерін, көлдерін. Жарасады жасылмен, Бедерлесем белдерін. Қаламымның ұшынан, Қалыс қалмас қала
Шөбі шүйгін қаулаған, Кім бермейді тауға мән. Жер ананың екеуі, Егіз ұлы аумаған. Қаратауым кенге бай, Алатауым малға жай. Таудың құсы қыранмен, Қатар қонбас қалбағай. Тауы елдің қорғаны, Жұрттың со
Дің ағаштың тірегі, Ұзақ өмір сүреді. Жапырақтың суықтан, Өзгереді реңі. Күз келгенде оралып, Жасыл кетер жоғалып, Ажары мен көркінен, Қалады ағаш тоналып. Сары түске еніпті, Қызыл түске көніпті. Жа
Еңбек сүйгіш баланың, Шектейді кім талабын?! Күрек алса қолына, Гүл бітеді жолына. Таяқ алса қолына, Төл ереді соңына. Дән ұстаса қолына, Көгертеді оны да. Өзі келмес мол табыс, Жарадың сен, Бейба
Таңданарлық өнері, Қолөнердің шебері. Бұйымына зергерлік, Жан жылуын төгеді. Ісінің жоқ үзігі, Затының көп тізімі. Саусақтарға салалы, Жарасып тұр жүзігі. Жасау үшін алқаны, Көздің майын сарқады. Әл
Жұмсақ төсек мамығың, Жата қойшы жарығым! Сен түлейсін бесікте, Тыңдап әуен сарынын. Балдайым-ау, балдайым, Балдың жейсін қандайын. Қандай кәмпит ұнайды, Қайсыбірін таңдайын? Жамандыққа жоламай, Тау
Жетектесіп жүреміз, Қалдырмайды жанынан. Қайтқанымша мектептен, Ақ әжемді сағынам. Көз алартпай үйде ешкім, Қолымды да қақпайды. Қалтасына қамзолдың, Тәттілерді сақтайды. Орным бөлек өзгеден, Болғас
Белгілі жазушы Нағашыбек Қапалбекұлы 70 жаста Белгілі жазушы Нағашыбек Қапалбекұлы шығармашылық жолын балаларға арнап әңгімелер жазудан бастаған болатын. Балалар өмірін арқау еткен «Бала Жамбыл», «Қыз
Бір ауылда кедей отбасы өмір сүріпті. Оның балалары көп болыпты. Кедей отбасын асырау үшін кез келген жұмысты істей береді екен. Бір байдың қорасының қиын ойып берсе, екінші байдың шарбағын шегелеп, ү
Күздің шуақты бір күні болатын. Күн жексенбі. Ислам ата есік алдындағы күншуақта демалып отырған. Қасына немересі Ислам мен досы Алмас келді. – Ата, біз Алмас екеуміз сазға барып велик теуіп келейікші