Кеше жауған алғашқы қар айналаны ақ көрпеге орап тастаған. Далада аздаған бет шымшыр аяз бар. Бүгін күн ашық. Ауа тап-таза. Күнмен шағылысқан күміс қар жылт-жылт етеді. Нағыз аққала соғып ойнайтын күн
Тоқылдақтар – ұзын қашау тәрізді ерекше тұмсығы бар шағын және орташа денелі тоқылдақтәріздестер отрядына жататын құстар. Олар дүние жүзінің Ирландия, Австралия, Жаңа Зеландия, Жаңа Гвинея, Мадагаскар
Төбедей дәу аю жұдырықтай ғана қоянды ұстап алады. Ешбір жазығы жоқ байғұсты құлағынан тартып қинайды. Сонда қоян қатты қапаланып: – Құлақ жазылар, көздің жасы құрғар. Бірақ осыншама қорлық көретіндей
Нұрислам Әбділбаев – Шығыс Қазақстан облысы, Тарбағатай ауданы, Қарғыба ауылындағы Ю.А.Гагарин атындағы орта мектептің 3-сынып оқушысы. Сынып жетекшісі Гүлнара Жетпісова мақтан тұтатын білімге құштар,
Жаңа жыл қарсаңында Безендірдік аулада Өсіп тұрған шыршаны. Әсемдеуге бар бала Бар өнерін жұмсады. Жасап келді бірі піл, Бірі – барыс, арыстан. Бірі – қораз, бірі – құр, Бірі – бүркіт, сауысқан. «Қ
Нұржан үйге бір кіріп, бір шықты. Байыздап отыра алатын түрі жоқ. – Астыңнан су шықты ма? – деді анасы кейіп. – Жоқ... – Ендеше неге ары-бері жүре бересің? Қарамайсың ба, ана аға-әпкеңнің тапжылмай са
– Жұрт күшімді білерлік Жасар едім бір ерлік. Айтыңдаршы, қайда бар Жеті басты айдаһар? – Деп Мұсабек мақтанып, Кеткелі тұр аттанып. Құр мақтанбай бұл қасқа, Мойнын неге жумасқа? Жуынса, жұрт білерлі
Мен тимеймін, жасқанба, Дос болайық, көбелек! Жайнап тұрған бақшамда Гүлдерімді көре кет! Тұтқиылдан састыра, Жаңбыр жауса себелеп, Тақиямның астына Тығыла ғой, көбелек!..
Қандай әйбат тымағың, Киіп алғын, шырағым. Суық екен мына күн, Үсіп қалар құлағың. Үсіп қалса құлағың, Түсіп қалар, шырағым. – Құлағы жоқ мына кім? – Деп жүрмесін мұғалім.
«Балғын бөбек, балалар Болсыншы, – деп, – көңілді», – Ер жауынгер ағалар Күзетеді өмірді. «Гүлдер тұнып сүйкімді Тұрсын, – дейді, – бақтарда». Күзетеді ұйқымды, Мен тынығып жатқанда.