Саян сырттан кірген атасына мойын бұрды. Атасы қолтығына кітап қыстырып алыпты.Дүкеннен тәтті әкеп берер деп ойлап еді, түк жоқ. – Ата, – деді сосын наразы үнмен. – Кітаптарды қайдан алдыңыз? – Қайдан
Қымбатты оқырман! Биыл еліміздің өз тәуелсіздігін алғанына 30 жыл толады. Тәуелсіздік – біздің ең басты құндылығымыз. Біз үшін оның мәні мен маңызы өте зор. Еркіндік пен бостандықтың арқасында Қазақ е
– Талғат! – деп дауыстады сыртта жүрген әкесі. – Ау, әке! – Киініп шық. Бір жаққа барып келеміз. – Сырғанақ тебуге ме? – Жоқ. Басқа жаққа. Талғат тез киініп далаға жүгіріп шықты. Әкесі мәшинесін оталд
Көктемнің шуақты күндерінің бірі болатын. Алты жасар Санжар атасының көлігімен ауылға бара жатты. Ауыл іргесінен сарқырап тау өзені ағады. Бергі жағы – ағашы сірескен ну тоғай. Осы жерге келгенде атас
Үш-төрт бала бір-бірін Келекеледі біртүрлі. «Кімге кім күлді?» деп, Бір-біріне ұмтылды. Басы піспес баланы Етеді ме жұрт үлгі? Ат жемейтін Ащы шөптің Шыққанынан Шықпағаны жақсы ма? Шықпағанынан Шыққа
Ыстықтан да, суықтан, Денемізді қорғайды. Ал адамдар, сондықтан, Қысы жазы тоңбайды. Ол не? (Теріміз) Сепкен де жоқ – терімізге, Еккен де жоқ көшетін. Көрік берген түрімізге, Ну орман боп өсетін. Ол
Ертеректе Айдос, Бидос атты екі бала өмір сүріпті. Екеуі көрші, әрі тату дос екен. Айдос өте ұшқыр қимылды, қандай іске болсын икемді екен. Ал Бидос керісінше іс-қимылы шабан, жалқаулау болыпты. Бір к
Қонжығы бар қасында Аю таудан түседі. Көл жоқтаудың басында, Өзеннен су ішеді. Кеткен екен күн ысып, Таудың құйттай тағысы Жатқан кезде су ішіп, Ап кетті өзен ағысы. Қымбат қой бұл тіршілік, Біле ме
Ерте, ерте, ертедегі Өзен, көлді өлкедегі Күй аңызды домбырада Өнерпаздар шертеді енді. Көрген қазақ халқы көпті, Өмірде азап тартып өтті. «Тепеңкөк» деп аталатын Бір қойшының аты бопты. Басқа аттар
Өлшеусіз көп мұрамыз бар, Соның бірі – күй аңыздар. Күй аңыз – ел шежіресі, Жүрекпен тек тыңдаңыздар. Елдің онда шаттығы бар, Жаяу да бар, аттылы бар. Тұлпар, сұңқар, аққу, қаз бен Аю да бар тәттіқұм