2 Білім жолын меңгерсең, Байлыққа оны теңгерсең, Білгеніңді жасырмай, Достарыңмен тең бөлсең. Адал болсаң туысқа, Жақыныңмен суыспа. Еңбек етсең халқыңа, Болар бәрі уыста.
1 Қайрат болмай бойыңда, Көз болмаса ойыңда, Абай ата сөздерін Ұқпағаның, мойында! Сөйлегенде көпіріп, Айтпа өсек пен өтірік. Қалдырады ұятқа, Жүресің ғой өкініп.
– Балам, бәбісек деген киелі құс. Оған тиіспе. Ол адам баласының досы. Олар бау-бақша, егінге зиян келтіретін құрттарды жейді. Балапандарын мазалауға болмайды. Енесі ұясынан жеріп, балапандарын тастап
Шарханның Шақшадай басы шарадай болды. Шалшыққа аунап, Қара лай болды. * * * Мағазды мазалама, Мағаз қағазға жаза ала ма? Мағаз қағазға жаза алмағасын, Қағаз қайық жасаған Мағазға айып таға алмайсың.
Қызығына қараңыз, Шыбын-шіркей тамағы. Қусаң егер, шарасыз, Құмға батып қалады. (Батбат) Жұмырланып жатқанда, Бар тұлғасы қарыстай. Аңдулы аңын қаққанда Кере құлаш барыстай. (Мәлін) Төрт аяқпен аспа
Қорадағы малдың ертеңгі жем-шөбін беріп үйге кірген Ислам ата бірден немересін іздей бастады. – Имаш, қайдасың? Мұнда келші, балам! Төргі үйде мультфильм көріп отырған Иман жүгіріп дәлізге шықты. – Ат
Бұзаулады қызыл сиыр Қызыл бұзау тапқаны. «Сүтті сиыр, біздің сиыр» Деп әжеміз мақтады. Наурыз келді, бұлт үйіріп, Көктен жаңбыр жауады. Апам таңнан сол сиырды Күрпілдетіп сауады. Бізге қарап мөңіре
Күркесін де кеше атам, Салып қойды жобалап. Жаңа туған қошақан Тыста қалса обал-ақ. Көзін ашты туа сап, Емшекке өзі ұмтылды. Асыққандай біртүрлі Ашыққандай біртүрлі. Өмір сүру оңай ма, Емшекті иіске
Көктем шығып келеді, Қар мен мұзға қарамай. Кіріп қалды жер өңі, Қуанған қарт анадай. Ауылдың қыр-ойынан Көрдім көктем шуағын. Ағаштардың бойынан Жүргендей бір жылы ағын. Ұмытқандай жұрт үйді, Дала
Балалар, 25 жыл өмірін «Балдырғанды» басқаруға арнаған Тұманбай аталарың өмірге көктемде (20 наурыз) келген. Көзі тірі болғанда аталарың биыл 86 жасқа келер еді. Көктемде туған ақын көктемді өте жақс