Желбіреген тұлымшақ, Кіп-кішкентай құлыншақ. Шауып жүріп байқамай Әр нәрсеге ұрыншақ. Енесінің қасында, Еркелеп-ақ жүргені. Бір нәрседен үріксе, Қызық құлақ түргені.
Күлімдеп күн, нұрын төгіп, Көктем келді, алақай! Үйге кірмей жүр далада, Мәз болып бар балақай. Құлпырды жер көкке оранып, Бәйшешектер тұр жайнап. Туған жерге құс оралып, Ұшып-қонып, жүр сайрап. Сыл
Бастауындай ұлы істің, Келді күні ұлыстың. Жер ошақта лаулады от, Қыдыр кезіп қыр үстін. Келе жатқан бұрыннан, Салт-дәстүрін ұғынған. Қазанға әжем ас салды, Ескіден қалған ұғымнан. Жеті түрлі дәмдер
Жағып күймен отты да, Табады екен жоқты да. Жыршы, күйші, көріпкел, Би де бопты Кетбұға. Ғажап дейді ел үні де, Өткір екен тілі де. Тап болыпты ол бірде Айдаһардың ініне. Айдаһар іннен ш
Баяғы заманда Өсер деген бір бағбан өмір сүріпті. Ол өзінің алақандай ауласына қауын егіп, содан түскен өніммен күнелтеді екен. Балалы-шағалы Өсерге сол елдегі ашкөз патшаның жылда салатын салығы өте
Мұрагер шанасын сүйретіп сырғанақ тебуге шықты. Жолдан Бейбарыс қосылды. Екі дос көшенің басындағы терең сайға келді. Қар түскелі бар бала осында. Сырғанап мәре-сәре болып жатыр. Ойын алаңы у-да шу.
Бір топ бала ауыл шетіндегі төбеден сырғанап ойнап жүрген. Аяздың қаттылығы сонша, қалқан құлақ Келдібек мойнындағы бөкебайымен көзін ғана жылтыратып бет-аузын орап алыпты. – Келдібекті қараңдар? – д
Бүгін Имандардың үйінде ерекше қуаныш. Қажылық сапарына кеткен Ислам ата аман-есен елге оралды. Иман әкесі Жұма екеуі және қаладағы туыстар, ауылдастар қажы атаны кеше Алматы әуежайынан күтіп алды. Ат
Ертеде құмырсқа мен өрмекші араларынан қыл өтпестей дос болыпты. Құмырсқа дән жиыпты. Өрмекші ау тоқыпты. Тапқандарын бөліп жеп, сыйластықпен бал жаласыпты. Бір күні бұлар мекен еткен жерге қаңғыбас
Балалар, журналымыздың өткен санында елімізде өмір сүретін жыртқыш құс – ақбас құмай жайында мәлімет алдыңдар. Сол жолы өздеріңе осы құспен туыстас, бірақ жай ғана «құмай» деп аталатын тағы бір құстың