Жазу жазып шаршапты, Қадірлейік саусақты! Демалдырып алайық Жаттығумен оншақты. Бір, екі, үш деп жұмайық, Қалсын ептеп тыңайып. Саусақтарым салалы, Өнерпазға лайық. Оңға-солға иейік, Жұдырық қып түйей
Жету үшін жолға алыс, Керек қимыл, қозғалыс. Күнде ертемен жүгіріп, Жаса өзіңе қолғабыс. Көк белеске шығайық, Отырайық, тұрайық. Жүгірейік екпіндеп, Көбелекті қуайық. Өзімізге сенеміз, Ат боп шауып ке
Қалма үйде бұғып, Күнде ерте тұрып Жаттығулар жаса Терің шып-шып шығып. Көтер қолды өрге, Оңға, солға серме. Қимылдағын ширақ, Тек асыға көрме. Ерінбегін, өрен, Қимылдасын денең. Еңкей жерге қарай, Жо
Бақтағы жеміс ағаштарының ішіндегі ең кереметі мәуелеп өсіп тұрған жалғыз түп алма ағашы болатын. Міне, жеміс ағашы деп соны айт! Сонау ерте көктемде аппақ нәзік гүл ашқаннан қашан күз болғанға дейін
Бұла күш бар өзінде, Тау да, тас та бұзады. Құрылыстың кезінде, Жұмысы оның қызады.
Белінде көк жолағы, Жол тәртібі – талабы. Жағдай болса қауіпті, Дереу жетіп барады.
Ұқсайды өзі арбаға, Жүреді артқа, алға да. Велосипед тебуге, Құмартады бар бала.
Қызметі ауыр бұрыннан, Дейсіңдер ме не етеді? Көліктерді бұзылған, Тиеп алып кетеді.
Көлік түрі ол дағы, Құстай ұшып барады. Қол көтерсең болғаны, Дереу тоқтай қалады.
Азулы өткір тісті, Теңіздегі күшті. Аямайды ол тағы, Бәрі одан қорқады.