Шексіз аспан әлемі, Қандай сұлу, әдемі! Жұлдыздармен қашалған, Айы қалай жасалған? Оған жердің бетінің, Жазылғандай есімі.
Айналамда аппақ қар, Аппақ қарлы ақ бақтар. Қарға қарап балалар, Тынбай оқыр тақпақтар.
Шанамызды сүйретіп, Аппақ қарға аунайтын, Ақ құйынын билетіп, Көктен қар-гүл саулайтын, Келді міне, қыс маусым.
Қысқы демалыстың қызығына тоймай, күні бойы хоккей ойнап, сырғанақ теуіп кететін Иманды атасы бүгін ешқайда жібермеді. – Иманжан, бүгін ойынды қоя тұр. Әжең үшеуміз Қайнар ауылындағы Жүсіп ақсақалдың
Қояндар – сүтқоректілердің бір тұқымдасы. Дүние жүзінде қояндардың 8 туысқа бөлінетін 50-ге жуық түрі бар. Олардың кейбіреулері тез жүгіруге, ін қазуға, жүзуге, ағашқа өрмелеуге бейімделген. Әр жерде
Кезінде көрнекті қазақ ақындары Мұзафар Әлімбаев, Тұманбай Молдағалиев басқарған «Балдырған» журналын мен де бала кезімнен бері оқып өстім. Тәлімін алып, тәрбиесін ұғып, білім шыңына ұмтылдым. Енді
Таяғы бар қолында, Қар борайды соңында. Қандай сыйлық бар екен-ей, Арқалаған қабында?! Қаптың аузы ашылды, Ойыншықтары шашылды. Аяз ата би билеп-ей, Әнімізге қосылды. Сақалының ұзыны-ай, Саудыра
Құландардан қалған із Шынында да аз-ақ па? «Құлан жортқан құла түз» Деген сөз бар қазақта. Барсакелмес аралда Жортып жүрген құландар. Ылғи асау, тағы аң ба? Көргендерден сұраңдар.
Науырзымның орманы Туған өлке қорғаны. Мекен еткен бұл жерді Борсық – орман бағбаны. Майлы болса денесі, Семіз қылған жер осы. Оянбайды ұйқыдан Жазға дейін келесі.
Босқа жатып семіріп, Отырмайды ерініп, Биік-биік ағашты Құлатады кеміріп. Қиындыққа шыдайды, Бөгет жасау – ұнайды. Үйшік жасап шыбықтан, Оны да өзі сылайды.