Ерте тұрып жүгірем, Шынықтырып денемді. Мақтау сөзді інімнен Күнде естимін мен енді. Абайсызда турниктен Оңбай бірде құладым. Тұрсам дағы ырғып мен, Шыңылдады құлағым. Сонда інім аяды: – Құлап түске
Белгілі балалар ақыны Күнтөре Байзақовтың туғанына 100 жыл Сендер Күнтөре Байзақов аталарыңның тағдыры қаншалықты ауыр болғанын білесіңдер ме? Ол он жасынан бастап Алматы қаласындағы балалар үйінде тә
Кітап бұл – қазына, Бар байлық құйылған. Адамның бағына, Құндылық жиылған. Кітапта дананың Ұлағат көзі бар. От тілді бабаның Киелі сөзі бар. Кітапты оқысаң, Көкірек ашылар. Зердеңе тоқысаң, Білім
Отан ана тербеткен Ұл мен қызы бесігін. Ұландары ер жеткен, Ардақ тұтып есімін! Қымбат тасы, тауы да, Өзен, көлі, орманы... Ата-бабам жауына Жеңіс бермей, Қорғады. Ұланғайыр даласы – Батырлардың мек
Бабаның күйі бар Қос ішек үнінде. Сазының сыйы бар Өткен мен бүгінге. Ұлтыңның сазы бар Шанақта сақталған. Тарихтың мәні бар Күйінде ақтарған. Қазақтың тілі бар Пернеде тіл қатқан. Бабаңның Біліп
Кел, ойналық, балалар, Әр асықта баға бар. Ұта білген баланы Әрбір бала бағалар. Шиыр, кәне, асықты, Таңда және қашықты. Алшы тұрғыз сақаны, Қаламаймыз жасықты! Мына бала қайтеді... Тұрғызды ғой т
Кітабына қарашы, Әбден кірлеп қалыпты. Салақ бала шамасы, Бетін жыртып алыпты. Парақтардың арасы Көрмеген-ау жарықты. Салтақ-салтақ жағасы, Сабаққа да барыпты. Айта-айта анасы Баласына, жалықты. Ме
Ышқынады бір әңгі Тұрған есік алдында. Айта-айта бір әнді, Шырқын бұзды таңның да. – Болды, енді, ақырма, – Деді оған әкесі. – Жамандықты шақырма, – Деді оған әжесі. Деді бала: «Тепеңдеп, Есек қа
Күлтеленген құйрығы, Тіп-тік жалы, кекілді. Төлдердің ең жүйрігі Осы құлын секілді. Ай маңдайлы, құлағы Шекесіне жарасқан. Болар жылқы пырағы Сан бәйгеге таласқан. Құлын – төлі жылқының, Жануар ол
Өтсе жаңбыр себелеп Әр тамшысы маржандай, Кемпірқосақ керемет, Көздің жауын алғандай. Түрлі түсі құбылып, Көк жүзіне шығады. Жарты шеңбер ілініп, Әдемі боп тұрады. Күліп нұрын шашқан Күн Қарайды оға