Айта аламын бақырып, Әтеш, сенің әніңді. Ерте тұрып, шақырып, Оятасың ауылды. Болсам саған ақылшы, Ақылыма таңғалма. Бірақ та сен, шақыршы, Менің ұйқым қанғанда.
Қырық екі әріппен, Таныстырған Әліппем. Ежіктемей сөздерді, Оқи алам танып мен. «А»-дан бастап оқыдық, Аяқтадық «Я»-мен. Маржандай қып жазуды, Жаза аламын сиямен. Әліппені оқыған, Данышпаның, данаң
Есік ашық, бақсаңыз, Әсем балабақшамыз. Аспанында күн кешкен, Ауласында гүл де өскен. Ағаштары саялы, Жапырағын жаяды. Айналаның сәнімен, Танысамыз бәрімен. Тақпақ жаттап сан қилы, Үйренеміз ән-күйд
Тау-тасыңды кеземін, Туған жерім, жайнашы! Мөлдіреген өзенің – Көк аспанның айнасы. Тал, терекке қарап ап, Өлең айтып беремін. Тоғайыңды аралап, Қарақатын теремін. Тойып алып жидекке, Қойып кетем
Белгілі ақын Бауыржан Жақып 60 жаста Балалар, Бауыржан аталарың елімізге танымал ақын. Сонымен қатар ол ғибратты ғалым. Академик. Ұлағатты ұстаз. Қоғам қайраткері. Көп жыл әл-Фараби атындағы Қазақ Ұлт
Жаздың ыстық күндерінің бірі. Бір топ бала ауыл сыртындағы «Ащы көлге» шомылуға барды. Олармен бірге Әділдің аппақ иті Аққұс та еріп барды. Көл суы мөп-мөлдір, тып-тынық. Жағасында қамыс пен қоға жайқ
Есіктен енген Айдана: – Қайнар, тағы да құтырдың ба? Таяқ жегің кеп, арқаң қышып тұр ма? – деп жұдырығын түйді. Айдана үйдегі балалардың бәріне мәтіби. Олар Айдананың алакөзденіп қарағанынан-ақ қаймы
Ойнамайды достармен, Біздің Ерік тең күліп. Оған қызық басқа әлем, Телефонға телміріп. Смартфоны қолында, Жатса, тұрса, отырса. Қайтер еді орнына, Бір бет кітап оқыса. Қылығына өртеген, Деді кімде
Дала шешіп ақ тонын, Көк көйлегін киеді. Қар астынан қылтиған Бәйшешегін сүйеді. Күн күлімдеп аспаннан, Шуақ, нұрын шашады. Өзендерде мұз еріп, Арнасынан тасады. Түрлі түске бояйды, Орман, тоғай, к
Қарсы алып қанатты құстарды, Ағашқа ұясын ілеміз. Оралған сағынып мекенге Құс – біздің досымыз, білеміз.