Қолың сенің жаралған Жақсылықты жинауға. Аямай дос-жараннан Өз барыңды сыйлауға. Ен далаға – тың жерге Иен жеміс егуге. Елге келіп тигенде, Жау сазайын беруге.
– Көжек керім, Қайда бардың? – Безектедім, Сайға бардым! – Нелер көрдің? – Жидек тердім. – Қанша тердің? – Жеті себет, Екі шелек. – Сотқар қонжық, Топтан сен шық!
– Қыз! Қыз! Сен кімнің қызысың? – Анамның. – Тұз! Тұз! Сен кімнің тұзысың? – Даламның. – Ұл! Ұл! Сен кімнің ұлысың? – Атамның. – Гүл! Гүл! Сен кімнің гүлісің? – Отанның.
Ана тілі – біздің туған анамыз, Анамыздай сыйлап, бағып-қағамыз. Ана тілін бағаласақ қалай біз, Өзіміздің сондай болмақ бағамыз. Ана тілін кім аялай білмесе, «Анасынан безген ұл» деп қараңыз!
Жалғыз саусақ тіпті де, Ұстай алмас жіпті де. Екі саусақ бірікті, Ине қолға ілікті. Үш саусағым орамды, Жүгіртеді қаламды... Өнерлі екен он саусақ, Қала салсақ, жол салсақ...
Аса көрнекті ақын, Мемлекеттік сыйлықтың лауреаты, Қазақстанның Халық жазушысы Мұзафар Әлімбаевтың туғанына 100 жыл Қымбатты оқырман! «Балдырғанның» жас достары! Биылғы жыл біздер үшін ерекше жыл бол
Ана тілім – қуатым, Ана тілім – суатым! Ана тілім – шырағым, Мәңгі жанып тұратын. Ана тілім, анамның Ақ сүтінен жаралдың. Аңқисың да тұрасың Жусанындай даламның. Тілім шықты сенімен, Уызыңнан емі
Басыма бақ қонғаны – Өз туымның болғаны. Өлгенімнің тіріліп, Өшкенімнің жанғаны! Көк аспандай көлбіреп, Көк туым тұр желбіреп. Амандығын тілеймін, Ет жүрегім елжіреп!
Отан – байтақ даламыз, Отан – жұтқан ауамыз. Отан – қамқор әкеміз, Отан – туған анамыз. Отан – орман, тауларым, Отан – бақша-бауларым. Отан – бір түп жусаным, Жан-жануар, аңдарым... Отан – өзен,
Тілдесіп көкпен тауларың, Жайқалды жасыл орманың. Алатау, Қаратауларым, Елдікті бізге мұра етіп, Ерліктің сазын толғадың. Салтанаты асып сән құрған, Елім бар бүгін жаңғырған. Кең байтақ Атамекенім –