– Уһ! Жақсы! Жарайды! – деді мистер Воңка терең дем алып. – Екі бұзық бала кетті. Үш тәртіпті бала қалды. Тағы біреуінен айырылып қалмай тұрғанда мына бөлмеден тезірек шығу керек. – Тоқтай тұрыңызшы,
– Бұл сағыз, – деді мистер Воңка сөзін жалғастырып, – менің ең соңғы, ең үлкен, өмірге революциялық өзгеріс енгізетін ұлы өнертабысым. Бұл – тамақ сағыз. Бұл... бұл... бұл... Мынау жатқан бір тал сағы
Мистер Воңка топты Өнертапқыштар бөлімінің қақ ортасында тұрған зор механизмнің жанына ертіп келді. Жалтылдаған металл механизм балалардың да, олардың ата-аналарының да үстінен таудай төнеді. Ұшар бас
Мистер Воңка “Қайықты тоқтатыңыздар!” деп бұйыра сала умпа-лумпалар ескектерін өзенге тігінен сұқты да, суды жылдам-жылдам кейін итерді. Қайық тоқтай қалды. Умпа-лумпалар оны қызыл есіктің алдына тақа
– Кеттік! – деді мистер Воңка. – Қане, тезірек! Келесі бөлімге аттанайық! Огустұс Глупты уайымдамай-ақ қойыңыздар! Ол дін аман. Үнемі солай болады. Саяхатымызды енді қайыққа мініп жалғастырамыз. Әне,
– Огустұс! – деп айқай салды осы кезде миссис Глуп. – Огустұс! Алтыным! Мұның болмайды! Өзің де сезіп отырғандай, Огустұс Глуп топтан ақырын сыналап шықты да, өзен жағасына тізерлей отыра қап, ыстық ш
– Умпа-лумпа деген халық, – деді бәрі бір дауыспен қайталап. – Умпа-лумпа деген халық. – Лумпаландия атты елден шақыртып алдым, – деді мистер Воңка мақтанышпен. – Жер бетінде ондай ел жоқ, – деді мисс
Бұл – өте маңызды цех, – деді мистер Воңка қалтасынан шығарған бір бау кілттің біреуін есіктің ұңғысына салып жатып. ‒ Бұл жерде кәсіпорынның миы мен жүрегі орналасқан. Оның үстіне, өзі сондай көрікті
Мистер Вилли Воңка айқара ашылған фабрика қақпасының қасына кеп аялдады. Не деген қағілез адам еді өзі. Басында қара цилиндр қалпақ. Үстінде алхоры түстес барқыт фрак. Шалбары шөлмек жасыл. Қолғабының
Ертесіне қатты аяз боп, жерде аппақ қар жатса да күннің көзі жадырап тұрды. Алтын билеттерге ие болған бес баланы көрмек болған халық Воңка фабрикасы қақпасының алдында құжынап жүр. Бәрінің көңілдері