Қарбаласып қапшық іздеп заттарымды ақтара бастадым, қарап жүріп ішінде жемнің қалдығы бар кішілеу бір қапшық тауып алдым, ешқандай дән кѳзіме түскен жоқ. Қапшық кемеде бұрыннан жатқан болу керек, тіпт
Міне, енді ағаш кесуге кірістім. Бір ескергенім, есепқисаптың негізгі және шығар кѳзі – ақылда екен, сондықтан ақылмен кесіп-пішіп, ѳлшеп байқап алса, кімге болса да аз уақытта қандай ѳнерді болсын ме
Аралды шарлап жүріп қонысыма жайлы болады-ау деген бір жерді таптым. Айналасы зәулім ағаш, ортасы алаңқай, бір жақ тұсы тіп-тік биік тѳбе, ол жерден тірі жан келіп түсе алмайды. Тереңдігі біршама бір
Ѳзіме керек заттарды және азық-түлікті жағаға жеткізу үшін ең алдымен маған қайық қажет еді. Жоқ нәрсені ойлап қол қусырып отыруға тағы болмайды, қысылған жерде адам баласы ақыл тапқыш келеді ғой, бас
Адам баласы бүкіл ғұмырында кешуге тиісті қиыншылық тақсыреті әу бастан менің маңдайыма жазылып қойғандай. Әкемнің айтқанына кѳнбей, ѳз үйімнен қашқанда мәнсіз нәрселерге қалай үйірсек болсам, бұл жол
Бір шешімге келе алмай басым қатты, рульді Ксуриге беріп, каютада біраз отырдым, сол кезде Ксуридің: “Қожайын! Қожайын! Желкенді кеме!” – деп айқайлаған даусы естілді. Бізді қуып келе жатқан маврдың к
Теңіздің ортасына қарай тура тарттым, Маврдың қарасы да кѳрінбей қалды. Бұл ниетім Гибралтар бұғазына қарай кетті деп ойласын дегенім еді (әрбір есі бүтін адам осылай істер еді). Расымен де басқа жаққ
Лондонға келген бойда жақсы ортаға тап болдым, мен секілді бетімен кеткен, жолынан адасқан бозбала үшін тағдырдың мұндай сыйы адам баласына бұйыра бермейтін шығар, болмаса, жын-шайтан тұзағына шырмалы
Қарашы, күн қандай керемет!” – деді танысым. Әңгімемнің кѳңілсіз тұстарын қысқартып, бұдан әрі не болғанын сіздерге тѳтесінен баяндап берейін. Кәдімгі қарапайым теңізшілер ѳміріндей: пунш қайнаттық, м
Мен 1632 жылы Йорк қаласында шығу тегі шетелдік ауқатты отбасында дүниеге келіппін. Әкемнің туған жері – Бремен қаласы. Алғашқы кезде ол Гулль қаласын мекендеп, сауданы кәсіп қылыпты. Тұрмысы қалпына