Күн ұясына қонақтады. Іңір. Ауладағы балалар біртіндеп үйлеріне қайта бастады. – Жүр балам, кеш түсті,– деді мамасы. Ерасыл жан– жағына қарады. Шынында бір өзі ғана қалыпты. Жарқырап тұрған күн де кө
Бір күні кешқұрым Ерасылдың көкесі теледидардан сөйледі. Кішкентай ұл жерден жеті қоян тапқандай, ас үйде жүрген мамасына жүгіріп келді де: – Мама, екі көке– екі көке,– деді диванда көгілдір экранға қ
Дастарханға ас келді. Кәдімгі кеспе көже. Көкесі тәрелкесіне қара бұрыш септі. Оны көрген Ерасыл бұрыш деп қыңқылдағасын оған да септі. Бұрыш, сірә, көптеу түсіп кетсе керек. Бір-екі қасық ішкен соң,
Ерасылға суық тиіңкіреп, жөтеліп, мұрнынан су ағып жүрген болатын. Ауылдан келген нағашы ағасы Мәжит еркелетіп, алдына алып отырды да, жақсы көріп мұрнын қысты. Ерасыл табан аузында; – Аға, танауыма т
Мамасы газға шелекпен су ысытып, ваннаны тазалап жатқанын көрген Ерасыл: – Суға түспеймін, суға түспеймін,– деп безек қақты. – Жарайды, ботақаным! Түспейсің,– деді мамасы- Көкең шомылады... Ерасыл
Үш жастағы Ерасыл троллейбусты алғаш көргенде – Мама қарашы, автобустың мүйізі бар,– деді.
Кемел тыным таппай, есік алдына сырғанақ жасады. Оған шелекпен тасып су құйды. Әбден титықтап шаршаса да, үйге көңілді оралған. Ертеңінде тұра сала сырғанаққа қарай жүгірді. Міне, қызық! Көршінің бала
Ақырған ақпан... Кешкі апақ-сапақ мезгіл. Апам үйге сөйлей кірді. – Апыр-ай, күннің аяқ астынан борап кеткенін қарашы. Еріктай, ақылың бар ғой, айналайын. Атаңның алдынан шықпасам болмас. Сен үйде оты
Көзі боталаған ақсары қыз Үпілім мен әжесінің нағашыларына мейманшылап келгендеріне айдан асқан. Қалалық кішкентай қызға, ауылдағы әрбір оқиға таң. Қой мен сиыр, жылқы, үй құстарының түр-түсін кітап а
Тал түс. Шіліңгір шілденің күні күйіп тұр. Бұл кезде үлкен қаладағы қайшыласқан адамдардың нөпірі де азайған ба, қалай? Тоғыз-он жастардағы біреуі ұзын, екіншісі аласа бойлы Рүстем мен Дастан балмұзда