"Мерген болып өсеміз Көздеу үшін қашықты. Досымызбен сол үшін Күнде ойнаймыз асықты. Жаралған соң намыстан Көп ұлдармен жарысқам. Дәл тигізген ұтады Асық атып алыстан."
Әжем айтып ертегі, Өсиетін шертеді. Атам әнге салғанда Түгел маңай елтеді. Әкем ойнап бізбенен «Жасырынбақ» іздеген. Анам тақпақ жаттатып, Есеп шештік жүздег
Шаршамаған, талмаған, Бізге барын арнаған. Менің әкем – ең адал, Абыройлы, арлы адам. Мейірімі – көзінде, Ақыл тұнған сөзінде. Әкеме ұқсап сабырлы, Берік болам төзімге.
Жайқалатын желегі, Биік өскен терегі Туған жерге қарасам, Бойға қуат береді. Есейдім ғой, міне мен, Енді аулаға гүл егем. Арық қазып айнала Бойына су жіберем
Анам айтқан тақпағын, Жылдам ойға жаттадым. Отан жайлы түсініп Жүрегіме сақтадым. Айтуынша, анамның Мен Отаннан нәр алдым. Отан деген – ең қымбат Қазынасы адамның
Бірде Әліби мен Әлімхан деген екі бала болыпты. Екеуі бір сыныпта оқиды. Әлімхан бос уақытында кітап оқып, спортпен шұғылданады. Сондай-ақ ауладағы балалармен футбол ойнағанды ұнатады. Оның достары кө
Ертеде Мейірім деген қыз болыпты. Бірінші сыныпта оқитын ол атына заты сай мейірімді бала болып өседі. Үнемі күлімсіреп, үлкенге құрмет, кішіге ізет көрсетіп жүреді. Содан болар ауылдағы үлкен-кішінің
Ыбырай сыныптағы оқу үлгерімі нашар оқушы. Бірақ өзі соған қарамастан тым мақтаншақ бала. Өйткені онда ең қымбат телефон айфоны бар. Сыныптағы балалардың алдында беделі түсіп бара жатса, телефонын көр
"Жанерке әкесімен дүкенге келді. Жанеркеге әкесі қуыршақ сатып алмақшы болып, әмиянынан ақшасын алғалы жатыр еді. Бір мезетте Жанеркенің көзі анадай жерде тұрған бейтаныс баланың көзіне түсті. Ол бала
Бір күні көшеде Әлихан мен Әнел келе жатты.Олардың алдында беті жыртылған кітап жатты. Екеуінің де көздері жыртық кітапқа түсті. Әнел кітапты бірден қолына алып, қызығушылдық таныта бастады. Бірақ, кі