Атам менің көреген, Кісі ақысын жемеген. Алаш жайлы аңызбен, Жаттатқызды көп өлең. Амал жасап күнде ізгі, Адал жолмен жүргізді. Айналайын балам деп, Ашамайға мінгізді.
Ертең атқа мінемін, Екі жеңді түремін. Алшы түсіп асығым, Көкпар тартып жүремін. Жүйріктерді баптаймын, Қисса-дастан жаттаймын.Ата-анамның үмітін, Әрқашан да ақтаймын.
Ұйықтап әлди жыр-әнмен, Күнде ерте тұрам мен. Ата-әжемнің қолына, Су құямын құманмен. Мен тіл алғышбаламын, Жүзге дейін санадым. Қарияны құрметтеп, Алғыстарын аламын.
Інісімін көкемнің, Тынысымын бөпемнің. Қолғанат боп анамның, Дорбасын де көтердім. Ыдыстарды жуамын, Шыбын кірсе қуамын. Ерінбеймін, жұтамын, Оқу-білім бұлағын.
Жүректегі ұлы ұғым, Тәуелсіздік – тұғырым. Қазақ елі – мәңгілік, Болсын сенің ғұмырың! Ертеңімін елімнің, Иесімін жерімнің. Көкжиектен келешек, Қол бұлғадың, көріндің.
Гүлге суды құямыз, Айналасын жиямыз. Гүлдеріміз көп болса, Жарқырайды ұямыз. Гүлдер неткен тамаша, Көз тояды, қараса. Қопсытамыз тамырын, Түрленеді жаңаша
А» дегенім – анашым, Жақсы көрген баласын. «Ә» дегенім – әкеміз, Таудан биік бағасы. «Б» дегенім – балақай, Шапалақта, алақай! Кәне-кәне, жаттайық, Үйде бекер жатпайық!
Асыр салып жазда мен Ақылымды шыңдаймын. Ізет қылып кішіге, Үлкендерді тыңдаймын. Жаздың кеші көңілді, Көктен шуақ төгілді. Жақсы көрем, бәріңіді, Жақсы көрем өмірді.
"Су жүгіріп жылғаға, Асыр салды мың бала. Жылы жақтан жетіпті Тізбек-тізбек тырна да. Төрт түлігім төлдеді, Жерім өсіп-өн деді. Қыс айылын жинады, Көктем күліп төрледі."
Мерекеңмен, анашым! Сен біз үшін дарасың. Аялаған баласын Ақылшысың, данасың. Сенен қуат аламыз, Сен деп әнге саламыз. Анасы бар жанында Біз – бақытты балам