Отқа түстің жанбадың, Сені мәңгі таңдадым. Суға түстің батпадың, Ана тілім ардағым. Ғасырлардың көшінде, Аталарым есімде. Мерекесі тілімнің, Қыркүйектің бесінде.
Жиналатын жиі біз, Мынау біздің үйіміз. Орындалар осында, Әніміз бен биіміз. Еңбек етіп табанды, Елден бата, баға алды. Мерекемен кәсіби, Құттықтаймыз ағамды.
Тістеп көрдім тіспенен, Қияр әлі піспеген. Компотын да шиенің, Ешкім әлі ішпеген. Берекесі күзімнің, Шырыны бал жүзімнің. Қолыма алсам болғаны, Бір-бір талдан үзілдің.
Қызанағым қып-қызыл, Бір жәшігі тіпті зіл. Бұл еңбектің жемісі, Көкөніс мол, құтты жыл. Алма ағашы, өрік те, Биыл ерте гүлдеді. Бәрін жиып-теріп те, Аламыз біз жүлдені.
Екі көз, екі құлақты, Төрт болады қосқанда. Шешіп есеп сұрақты, Мақтанамын достарға. Ата-әжемнің жырымын, Әке-шешем гүлімін. Бірді жықса білегім, Мыңды жығар білімім.
Оңың менен солың, Мынау екі қолың. Алақанды жаямыз, Ашық болсын жолың! Атып әрбір нұр таңым, Аман болсын ұрпағым. Ел ертеңі бүгінгі – Шынашақтай шынтағым.
Жем-шөбі төңірегі, Бұзауым мөңіреді. Енесін емді тағы, Күні ертең семіреді. Көп жауды жауын, Атам екті қауын. Түсірмеймін егінге, Сиырларды сауын.
Менің аппақ лағым, Қайда сенің тұрағың? Тұра алмайсың неліктен, Секірмесең бір адым. Бірі жеті қазына, Ат қоямын тазыма. Желдей жүйрік ессін деп, «Ұшқыр» десем разы ма?
Қазан асып, түсірген, Жеті шелпек пісірген. Мақтан тұтам анамды, Аялағаны үшін мен. Дастарқанын жимаған, Туыс, көрші сыйлаған. Құрт қайнатқан ақ әжем, Ауылдағы сыйлы адам.
Әжем күбі піседі, Атам айран ішеді. Піскен сайын күбіні, Сары майы түседі. Бүкіл ауыл-аймағы, Ботасы мен тайлағы. Дәмді дейді керемет, Жеңешемнің қаймағы.