Апасы ылғи Жалғасқа, Банан әкеп береді. Аршып алып Жаконай Бәрін тауысып жер еді. «Не болды деп ұрсып жүр, маймыл құсап секеңдеп…» Мен отырмын бананды, Көп жегеннен бе екен деп.
Құлпырады құлпынай, Қызыл күрең түрге еніп. Жапырақтың астына, Тығылады үлгеріп. Тәп тәттісің құлпынай, Жұлмай қалай тұра алам. Өзіңнен көр жеп қойсам, Балаларға ұнаған.
Қос қолы бар басқадан, Артықшылығы адамның. Қос жұдырық түйілсе, Тас қаруы наданның. Қос алақан әрдайым, Ізгілікке ашылар. Бата берсе қарт адам, Жанға шуақ шашылар. Қол ұстасып жақсылар, Бір бірімен д
Күллі әлемді көретін, Қос шырақ бар көз деген. Көп оқысаң кітапты, Ойың асар өзгеден. Смартфон көп қарасаң, Көзің көрмей қалады, «Зағип» дейді жұрт аяп, Көзі соқыр баланы.
Енесіне ұқсаған, Менің төбел құлыным. Ертелі кеш қалмайтын, Мен де анамның ұлымын. Кенже туған тор құлын, Керме бауға байланды. Менің дағы оқуым, Басталуға айналды...
Томпаң қағып қалмаған, Менің ала күшігім. Қылығы оның аумаған, Еңбектеген кіші інім. Ала күшік өскенде, Ауламызды қорғайды. Ал інім тез ер жетсе, Ағасы сүтке бармайды.
Жаңа піскен бауырсақты Малып жесем қаймаққа. Палуан болып шығамын Аты әйгілі аймаққа. Қымыз, айран ішемін, Түбін сарқып кесенің. Ұлттық тағам күш қосып, Чемпион боп өсемін.
Әжем беріп жіберген, Азайыпты құртым да. Төрт бесеуі қалтамда, Біреуі жүр ұртымда. Кеткен едім ұмытып, «Чупа чупс» дегенді. Құрты бітсе әжемнің, Не малтаймын мен енді
Қанаттікі бүк түсті, Жанаттікі шік түсті. Ал Жалғастың сақасы, Алшысынан нық түсті. «Ханталапай» талайық, Қарап қалма халайық. Ойын бітсе асықты, Дорбасына салайық.
Қане досым Алтыбақан тебейік. Екі жақтан Кезек кезек демейік. Тербелейік, Қойшы болды демейік. Ай мен күндей, Шуақ нүрды төгейік. Әндетейік, Әлі де биік көрейік, Ал шаршасаң, Сәл демалып келейік.