Набатей жазуы – б.з.д. ІІ ғасырда Набатей территориясында пайда болған жазу жүйесі, арамей жазуынан тараған константалық фонетикалық жазу. Араб тайпаларының Набатей патшалығында кең таралған бұл
Н дыбысы – тіл ұшы мен күрек тіс арқылы жасалады, жасалу орнына қарай тіл ұшы дауыссызы. Жасалым белгілері: тіл ұшы, тоғысыңқы, үнді дауыссыз дыбыс. Тіл ұшының күрек тіспен тоғысуы арқылы жасалады,
Н әрпі – қазақ тіліндегі атауы – ны. Бұл әріп латын әліпбиіне көшкен түркі халықтарының және еуропа тілдері әліпбилерінің барлығында дерлік кездеседі. <Н> фонемасы кирил графикалы әліпбилерде Нн, латы
Мяо жазуы – әр кезеңдерде қолданылған мяо тілінің жазуы. Мяо немесе хмонг – бұл Қытайда (Сычуань, Юньнань, Гуйчжоу, Гуангси), Вьетнамның солтүстігінде, Таиландта және Лаоста мяо немесе хмонг өкілдері
Мырзабеков Сапархан Ниязбекұлы (1937) – филол. ғыл. канд., доцент. «Қазіргі қазақ тіліндегі етістіктердің құрылымына статистика-лингвистикалық талдау (М.Әуезовтің «Абай жолы» романы бойынша)» деген та
Мұрын шығысты дыбыстар (босаң бөгеулі, қысаң бөгеулі, тұйық бөгеулі) – шала дауыстылар (үнділер). Босаң жолды деп топтап отырған шала дауыстылар қазіргі жуысыңқы дауысыздар, яғни сөйлеу мүшелерінің
Мұрын қатысатын дыбыс – мұрыннан шығатын дыбыстар: м, н, ң. 1924 жылғы Қазақ білімпаздарының съезіне дейін, А.Байтұрсынұлы еңбектерінде бұл дыбыстар (м, н, ң) ұяң дауыссыз деп аталған. Елдес Омаров ол
Мутеферрика Ибрагим (Ибрахим) (1674-1745) – Осман империясының мемлекет қайраткері, ұлты венгр, ислам дінін қабылдаған дипломат, картогроф, астроном, мұсылман әлеміндегі тұңғыш баспагер, араб әрпімен
Мун шрифті – зағип адамдарға арналған қаріп. М.ш. бедерлі латын әріптері қолданылады. М.ш. әжептәуір жасқа келіп, көздері көрмей қалған, бірақ әріптердің тұрпатын білетін адамдар үшін жасалады. М.ш. а
Мордва жазуы – фин-угор тілдеріне жататын мокша және эрзян тілдерінің жазуы. XVIII ғасырдан бастап кирил әліпбиінде. Қазіргі әліпби 1920 жылдардың соңынан бері қолданылып келеді.