Қожанасырдан біреу: – Қожеке, осы жаңа ай туғанда, ескі айды неғылады? - деп сұрайды. Қожанасыр сонда: – Жаңа ай туғанда, ескі айды майдалап жұлдыз қылады да, шырағым, - депті.
Қожанасыр жарлы адам болған екен. Бір күні жаяу кіре тасып, кәсіп қылып, тамақ асырамақ болады. Базарға келіп жаяу келушілердің жанында тұрса, бір мырза келіп, дүкеннен жаңа сатып алынған бір сандық к
Қожанасыр бір бақшаға кіріп, бақшадағы жемістерді жұлып, қабына салып алып жатқанда, бақша иесі үстінен шығып қалып: – Әй, сен, мұнда неғып жүрсің? - дейді. Қо- жанасыр саспастан: – Жаңа бір қатты құй
Қожанасыр ораза айында: Жұртпен бірге ораза тұтып не керек, кейін, өзім жеке ұстайын», - деп ойлайды. Бірақ күннің есебінен жаңылып қалмау үшін, шөлмекке күнде бір тастан салып жүреді. Әкесінің күн са
Бір күні түн ішінде Қожа ұйықтап жатқан әйелін оятып: – Көңіліме шабытпен екі бәйіт (өлең) келді, - дейді. Әйелі көңілін қимай төсектен түсіп, шам жағып береді. Сонда қолына қағаз, қалам алып: Ақ қаға
Бір күні Қожанасырдың бұзауы жамырап кетіпті. Артынан қуып ұстай алмай Қожа қай- тып келіп, үйдің көлеңкесінде жатқан өгізін ұра бастайды. – Қожеке, мұныңыз қалай? - деген кісіге: – Үлкен өгіз үйретпе
Бір күні көше бойлап келе жатқан Қожанасырдың алдынан үш-төрт кісі шыға келіп: – Әй, осы сенің атың кім? - деп ортаға ала кетеді. Оған Қожекең саспастан: – Құдай, - деп жауап береді. Мына сөзді естісі
Қожанасыр бір күні үстіне бір жас баланың шапанын жамыла салып, көпшілікпен бірге намазға тұрыпты. Енді елмен бірге еңкейе бергенде, шолақ етектен жалаңаш етін көріп қалып, артындағы тұрған біреу Қожа
Қожанасыр бір күні әбден шөлдеген соң су алып ішпек болып, түнде құдыққа барады. Құдыққа қауға салып тартса,су шықпайды. «Бұған не болды?» - деп, Қожанасыр үңіліп қа- раса, құдықтың түбінен ай көрінед
Қожанасыр бір күні түнде далаға шықса, есіктің алдында ағарып тұрған бір затты көреді. Жалма-жан үйіне жүгіріп кіріп, мылтығын алып шығып, әлгі ағарғанды атып тастайды да: «Не де болса ертең көрермін»