«Орфографиялық сөздік» – бастауыш, жеті жылдық және орта мектептерге арналған сөздік. Ең алғаш 1962 жылы Алматыдағы Қазақтың мемлекеттік оқу-педагогикасы баспасынан шықты. Редакциясын басқарған: Ғ.Мұс
Орфографиялық принциптер – дыбысталған сөздің, әдетте, әртүрлі жазылмауы, сондай-ақ оның әрқилы оқылмауы шарт. Бір сөзді әркім өз бетінше оқып, өз алдына жазатын болса, жазу-сызудың коммуникациялық мә
«Орфография және тыныс белгілері» – А.Қыдырниязованың оқу-әдістемелік құралы. Еңбекте орфографияны оқыту принциптері, қолданылатын әдістер, материалды меңгеруге арналған тапсырмалар, сонымен бірге емл
Орфография (ағылш. «orthography», франц. «orthographe» – дұрыс жазу). Сөзді бірізді жазудың тәсілдерін реттейтін ережелер жүйесі. О. дыбыстарды (фонемаларды) қандай әріппен беруді, сөздерді, оның бөлш
Орфограмма (грек. «orthos» – түзу, «gramma» – жазу). Орфографияның қандай да бір ережесіне сәйкес келетін және оның қолданылуын талап ететін дұрыс жазылу нормасы. О. екіұшты болып келетін сөздердің жа
Орташа дауыстылар – айтуда тілдің орташа деңгейде көтерілуінен пайда болған ашық дауыстылар (о, ө, е).
Ортақ түркі әліпбиі – 1991 жылы Стамбұл қаласында Халықаралық ғылыми симпозиумда қабылданған түркі тілдеріне арналған латын графикасындағы 34 әріптен тұратын әліпби. Бұл жиынға Әзербайжан, Қазақстан,
Орта тыныс « ; » – 1) сөйлемдердің ішкі жақындығы күшті болған жерде қойылатын; сөйлемдер арасында ондай жақындық ортақ ой айтылған немесе нәрсе тұтас суреттелген жерде келетін (Шақшам жақсы еді, тау
Орта дыбыс – дауысты дыбыстардай ашық айтылмайтын, дауыссыз дыбыстардай тым тұйық айтылмайтын дыбыс, жарты дауысты дыбыс.
Оромо жазуы – Эфиопия мен Кенияда тұратын оромо халқының жазуы. Бұл жазу бірнеше графикалық жүйеге негізделіп, бірнеше рет қайта жасалды. О.ж. үшін қолданылған алғашқы әліпби – араб әліпбиі деп санала