Хан Қожанасырды сөзден жеңбек болып, талай қулық жасайды, ұта алмайды. Ақырын- да, ол: «Қожаны сөзден жеңетін бір амал табыңдар», - деп уәзірлеріне тапсырады. Уәзірлер ұзақ кеңесіп, «амал таптық»- деп
Қожанасыр шәкірттерімен мешітке баратын болады. Өзі есекке мінеді, шәкірттері жаяу соңынан ереді. Біраз жүрген соң Қожа оны ыңғайсыз көреді. Шәкірттерін алдына түсіріп, өзі соңынан жүреді. Біраздан ке
Қожанасыр ауырып жатып, көңіл сұрай келген достарына: – Өлген соң мені алып барып ескі молаға қойыңдар,– деп өсиет етеді. Бір досы: – Ол қалай? - деп сұрайды. – Баяғыда өлген адам екен деп, мүңкір- нә
Біреу келіп, Қожаға өзінің бірдеңеге налып жүргенін баяндайды: – Осыдан жүрегім нақ тышқан кеміріп жатқан тәрізді болып жүр. Не дауа істерімді білмеймін! - деп зарлайды. – Мұның дауасы жеңіл. Бір мысы
Қожанасыр басына сәлдесін орап, көшеде келе жатады. Біреу қарсы кездесіп: – Тақсыр, мына хатты оқып беріңізші! - деп жалынады. Қожа: – Хат білмеуші едім. Оқи алмаймын - дейді. Анау таң қалады. – Басың
Қожанасырдың үйіне қонақ келеді. Қожа оның алдына үлкен табақпен су әкеліп қояды. – Қожа, мұның не? - дейді қонақ. – Бұл - су. Күріш, сәбіз, ет салып қайнатса, бұл палау болады, - депті.
Кісі басына бір теңгеден алып, Қожа он жолаушыны өзеннен қайықпен өткізіп салмақ болады. Өзен ортасына келгенде бір жолаушы құлап, суға кетіп қалады. Жолдастары қайғырады, жылайды. Қожа оларды: – Жыла
Бір күні Қожанасырға бір кісі келеді. Қожа оны қуанып қарсы алады. Күні бойы қонақ етеді, екеуі әңгімелесіп отырады. Кетерде Қожа қонағынан: – Осы сенің атың кім еді? - деп сұрайды. – Ау, сен мені тан
Бір күні түнде Қожаның үйіне ұры түседі. Ұры бірнеше кісі болып ат-арбамен келген екен. Ұрылар Қожаның үй жиһаздарын біртіндеп далаға шығарып, арбаға тией бастайды. Осы кезде Қожа оянып кетеді. Сөйтед
Қожанасырдың жалғыз қойы бар екен. Бір қулар Қожаны алдап, сол қойды сойғызып жемек болады. Қожаға келіп: – Қожа, Алладан ертең ақырзаман болады деген хабар келді. Мал, дүниенің керегі жоқ. Бүгін ішке