Практикалық дыбыстаңба – ғалым Ғ.Қалиев «транскрипция» терминін қазақ тіліне «дыбыстаңба» деп аударған, «практикалық дыбыстаңба» ұғымы «практикалық транскрипция» дегенді білдіреді. А.Реформатский тран
Прага лингвистикалық үйірмесі – Прагада 1926 жылы тіл үйірмесінің негізінде кұрылып, 1950 жылдардың басында тарқаған. Оның өкілдері – В.Матезиус бастаған чех ғалымдары: Б.Трнка, Б.Гавранек, Й.Вахек, к
Постфикс (латын. «postfixum» – соңынан қосылған) – түбір соңынан жалғанатын қосымша. Бұл терминді И.Бодуэн де Куртенэ енгізген болатын. П. грамматикалық мағынасының типіне қарай деривациялық мағыналы
Португал жазуы – латынға негізделген жазудың бір түрі. Бұл әліпби Португалияда, Бразилияда және Португалияның басқа бұрынғы колонияларында қолданылады. Стандартты португал әліпбиінде 26 әріп ба
Поляк жазуы – поляк тілінің жазуы. П.ж. латын әліпбиі негізінде қалыптасты. Польша Ресей империясының құрамында болғанда 1860 жылдары саяси күштің ықпалымен кирил жазуын қолданып, осы әліпбиде кітапт
Полифония – дыбыстық-әріптік жазуда графеманың екі немесе одан көп фонеманы таңбалауы, басқаша айтқанда бір тұрпаттың екі немесе одан көп мазмұнға ие болуы. Мыс., ағылшын тіліндегі S әрпінің pleasu
Полисинтетикалық тілдер (грек. «polі» – көп, «synthesіs» – біріктіру, тіркестіру) – морфологиялық тұрғыдан тұтас тұлғаланатын тілдер. П.т. кейде инкорпоративті тілдер деп те атайды. В.Гумбольдт тілдер
Полиграфия (көне грек. «πολύς» – сансыз, «γράφω» – жазу) – бұл мәтіндік (кітап, журнал, газет және т.б.) және графикалық материалдарды басуға арналған техникалық құралдың жиынтығы. Ең алғашқы кітаптар
Полиграф – (ағылш. «polygraph / multigraph/pleongraph») дыбыстық- әріптік жазуда бір ғана фонеманы таңбалауға жұмсалатын екі не одан да көп әріптен құралған графема. Қос таңбадан құралатын диграфтан б
«Пионер әліппесі» – бірінші басқыш мектептерге арналған әліппе кітабы. 1931 ж. латын графикасымен жазылған, 56 беттен тұрады. Ташкент қаласында «Өзбекстан мемлекет» баспасынан, 7000 данада жарық көрге