Отряд үлкен құрамаға айналып, Хоцкий орманында тұрған кез еді. Сентябрь айының ортасы болатын, күн шайдай ашық. Қиян-кескі ұрыстан соң отряд Днепрдің оң жағындағы Панитов орманынан осы орманға ойысқан
Командир жазған қағазын төрт бүктеп, орнынан тұрды да: – Осы жерге өзіміз жүріп келген жолды білесің ғой. Сол жолмен шауып барып мына қағазды Иван Кузьмичтің өз қолына тапсыр. Олар біздің ізімізбен к
Сол арада кім қайда барып, қандай тапсырма орындайтынын Клопов анықтап берді де, Серікті байланысшы-хабаршы ретінде өз жанына қалдырды. Қас қарайып ел орынға отырды-ау деген кезде, әркім өз тапсырмасы
Ел орынға отырған кез. Тас жолдың екі жағына бөлініп орналасқан халық кегін алушылар қаһарына мініп жатыр. Село жақ тып-тыныш. Ешбір үйдің терезесінен шам жарығы көрінбейді. Шәуілдеген ит те үрмейді.
Дәл осы кезде Македон селосынан үш машина толы жандармдар шыға келді. Машиналар бірінің соңынан бірі екпіндей жүріп келіп, хуторға кіріп тоқтады. Көк, қара киімді жандармдар машинадан түсіп, үйлерге қ
Екі күн бір қалыпты оңаша тыныштықта өтті. Үшінші күні үстіңгі жақтан сым арқылы «Өзіміз, қауіптенбеңіз» деген белгі берді де, жер үйге екі адам кіріп келді. Бірі орта бойлы, ашаң, жасы қырықтарда, ол
Сол күні қас қарайғанша Анна Ивановна мен Иващенко екеуі ұзақ әңгімелесті. Анна Ивановна институт бітіргеннен кейінгі өмірін, соғыс басталғаннан бері жиырма күннің ішіндегі басынан кешірген оқиғаларын
Толассыз жауған жаңбыр. Әр ағаштың түбін паналаған адам. Бұлар екі-үш күннен бергі жау бомбасынан, бораған оқтан әлдеқалай аман қалғандар. Көбі әйел, бала-шаға, іштерінде эшелондарды басқарып келе жат
Бұл повесте сұрапыл Ұлы Отан соғысы кезінде Украина жерінде он жасар қазақ баласының партизандар қатарында болған қилы өмір соқпағы суреттеледі. Кешегі сұрапыл Ұлы Отан соғысы кезінде он жасар қазақ б
XXXIII тарау Жoлдарда автoмoбильдeр пайда бoлды. Oлар жүргeн жeрлeрін oйдым-oйдым eтіп тастайтын дoңғалақтары шeңбeрлі арбаларға арналған күрe жoлдардың шаңын бұрқыратып жoсылтатын, дoңғалақтарының т