Ертеде Мадан деген хан болыпты. Хан болған соң, оның қырық уәзірі бар екен. Бір күні хан уәзірлерімен ақылдасып отырып: — Уәзірлерім! Сендер әрқайсысың, асып туған ақылды, данышпан едіңдер. Мен сендер
Күз жаңбырлы болды да, суық ерте түсті. Айнала көктайғақ боп, көңілсіз сәттер көбейген сияқты. Жазда шаң, күзде қақаған қара суық, қыста алай-түлей боран әкелетін құбыланың желі күшіне қайта еніп тұр.
Қолы бос кездерінде әкем өз бетінше оқытып, маған хат таныта бастады. Арабша еркін оқып, орысша соз басын құрай білетін болдым. Алайда бұл екі тілдің де мәніне жете түсінбей, мағынасына жете мән бере
Жантөрелер үйімізде бір түнеген соң, қолға тимей кетті. Әр шаңырақ шақырып, мал сойып, мамыражай болып күтеді. Біз меймандардың шашбауын көтерісіп топталып ілесеміз. Аққұл атамның немере інісі Дембай
Батыр мен балуанның өмірі кездейсоқ оқиғаға толы. Жазым болар, майып болар, нәубет болар жайлар қадамын басқан сайын кездесері хақ. Қатты созған ішектей қылтылдаған қауіп-қатерге де кездеседі. Бірақ о
Ақ жауын нөсерлетіп төгіп тұр. Әулиеата көшелері лай судан көлкіп, батпағы молайып, миы шығыпты. Қалың жаңбырдан ықтап, елдің бәрі біреулері ағаш түбін, біреулері сарай, үйдің ығын паналап тұрған кезі
Көкем қыстаудағы шаруашылығына күнде барушы еді. Әлденені тындырып, түскі асқа келіп қайтатын. Бүгін де түскі тамақтан кейін азғана мызғып алмақ болып жатқан. Шаршап келген бе, лезде ұйықтап та кетті.
Бір болыс елдің ортасындағы жапандағы жалғыз кірпіш үй — Бекет станциясы. Қызыл кірпішті үй алыстан мен мұндалап, оқшау дараланып, үлкен жиындар сол жерге шақырылушы еді. Ауыл адамдары әр тұстан аңдыз
Қыстың бір сарынды қысқа күні мен созылған шұбалаң түндері таусылып, көктем келді. Наурыз айы ерекше бір көрікпен, ерекше сәнімен, бар мейірбан мінезбен өлкемізді жайната берді. Шуақты күн молайып, шұ
Үбианды барынша ырғап-жырғап Аюбайға ұзатып, Мамыттан алған қалыңмалдың қалдығын қайтарған соң, біздің үй мал-мүліктен мүлдем тақырланып, көпке дейін түзеле алмай жүрді. Өгей шешеміз осы тарыққан