Жылқы, түйе, сиыр, қой, ит, тауық, тышқан және бөтен жан-жануарлардың бәрі де адамның жылына, ағалыққа таласты дейді. Жылқы айтты: — Мен адам үстіме мінсе алысын жақын етемін, күшімді болса көреді,
Қытай жұртында ескі заң бар, біреуді алдағандығы мойнына түскен кісінің қолын кесетұғын. Бір төре осын¬дай іспен күнәлі болып, әлгі айтылған жазаны беруге тұрғанда күнәлі төренің жас қыз баласы «Әкем
Шешесі қыз баласынан сұрады: — Берген ақшамды қайда қойдың? Бала: — Біреуге бердім. Шешесі: — Кімге? Бала: — Бір тентек балаға бердім. Шешесі: — Мұнан былай тентек болма деп берген шығарсың?
Қыпшақ Сейітқұл отыз үйлі тобырымен, жұрттың тегіс аттаныс барымтасы бар уақытта, бұл отыз үй кедейді қалайынша етсем байытып, халық қатарына қосамын деп ойға қалды. Сауда етуге мал жоқ, барымтамен ма
1878 жылда, мен судьялық орында тұрғанымда, екі ептеш адам бір-бірімен ұрысып, арызға келді. Біреуі мешер, біреуі қазақ — екеуі де іскер, қазақтарға жер үй, ағаш үй істеп, көп мал тауып жүруші еді. Ұр
Асан — бай баласы, Үсен — жарлы баласы. Екеуі құрдас екен. Бір күні ел көшкенде қыр астында ойнап жүріп, ескерілмей, екеуі жұртта қалыпты. Бір мезгілде үйге баралық деп келсе, ауыл жоқ, құр жұрты жаты
Таулардан өзен ағар сарқыраған, Айнадай сәуле беріп жарқыраған, Жел соқса, ыстық соқса, бір қалыпта Аралап тау мен тасты, арқыраған. Көңілің, суын ішсең, ашылады, Денеңде бар дертіңді қашырад
Сәуірде көтерілер рақмет туы, Көрінер көк жүзінде қаз бен қуы. Көктен жаңбыр, таулардан сулар жүріп, Жайылар жер жүзіне қардың суы... Ұшпақтың бір сәулесі жерге түсіп, Өсірер жерден шөпті нұ
Кім сендерді, балалар, сүйетұғын, Қуанышыңа қуанып, қайғыңа күйетұғын? Түн ұйқысын төрт бөліп, кірпік қақпай, Шешең байғұс дамылсыз жүретұғын! Кім сендерді, балалар, тербететін, Еркелетіп, о
Өнер-білім бар жұрттар Тастан сарай салғызды. Айшылық алыс жерлерден Көзіңді ашып-жұмғанша Жылдам хабар алғызды, Аты жоқ құр арбаны Мың шақырым жерлерге Күн жарымда барғызды. Адамды құ