Өзенді өрлеп, Саршегірдің шабытты кезінде құс ілдірмек болып келе жатқан бозбала судыр қағып, жылжып келе жатқан боз жорғаны қайта-қайта тебініп асығады. Түрілген суық қабақты анда-санда бір қағып, ө
Ертеде, ел арасында жаугершілік жиі болған кезде, қазақтың екі жауынгері төс қағысып дос болады. Бірде әскерлер бір өзеннің бойына шатыр тігіп, дамылдайды. Сонда тұтқиылдан жаудың қаптаған қалың қолы
...Аздан соң ет желінді. Абай мен Ербол жүрмек боп киіне бастады. Құнанбай да тысқа шықты. Шығысымен Абайды шақырып алды да, жақын жердегі тастақ төбешікке келіп отырды. Әке мен бала оңаша. Көптен б
Жаз Жерің анау Жасыл жолақ кілемдей. Желің мынау Жігіт айтқан өлеңдей. Көлің анау Той ғып жатқан ауылдай, Күнің мынау Елжіреген енеңдей. Күз Жерің анау Шала илеген терідей. Желің мынау Да
Табиғатты құбылтып, Денеге суық ұрынтып, Бұл мезгілде қыс қожа. Басындағы шалмасы, Үстіндегі салмасы Кіршіксіз, әппақ, тап-таза. Киімсіз, жайсыз, жалаңаш, Қабағы салық, қарыны аш, Сүмірей
Ой, балалар, балалар, Қоңырқай күз болыпты, Қурап жапырақ солыпты. Ел егінін алыпты, Ақ үзіктер жауыпты. Ел күйекті шешіпті, «Есепші айтты» десіпті. Енді мая салыпты, Ауыл күзем алыпты
Аңшы өмірінде кімді болсын қызықтырып, қолға түспейтін ерекше жері — алаңсыз бостандығы. Өзге дүниенің ащы-тұщылығын түгел ұмыттыратын жанды қызуы — аңшының әңгімесі, құсы, тілегі мен қуанышы, томағал
Жаз... Жер жүзі көгеріп, жасыл ала жібекке оранып құлпырады. Аққулы көлдің жағасында тізіле қонып алты ауыл отыр. Жаздың алтын нұры ойнаған шуақ күні еді. Көк мөлдір сулы Аққулы көлдің жасыл ала қамы
Бұл ертек сұлу суретші Арлаудың «Мысық, тышқан» деген он төрт суреті бойынша жазылған (М, Жумабаевтың ескертпесі). Бір дегенім білеу ғой, Екі десем егеу ғой, Үш дегенім үскі ғой, Төрт дегенім төсек
Көк, сұр бұлттар көбейіп, шоғырмақтала, салмақтана бастады. Сөз жоқ, жаңбыр жауғалы тұр. Тезек терген екі бала қаптарын толтыра алмай: — Құрып қалғыр, тағы жауғалы келеді, — деп, үйлеріне қарай томп