Қалың тал-шілік өскен терең сайды аралап қажыған Самат пен Дәулет алдарынан кездескен сандық тас түбіндегі бұлақтан су ішті де, тіктеу келген беткеймен жоғары өрледі. Шөп пен бұтақтардан ұстап, әупірі
Әділгерей ауылдан таң сәріде шығып кетсе, күн ұзаққа орман-тоғай кезіп, кешке таман бір-ақ қайтып оралушы еді. Ал бүгін әлденеге асығып, сәске болмай-ақ үйіне қайтып келе жатты. Түрі адам шошитындай а
Көкіректе тынбас үміт, Қол созамын күнге асығып. Жақпар таста қия жолмен Өрмеледім шыңға шығып. Көңіл қүстай алып-ұшқан, Құзға ұшасың — жаңылыссаң. Шымбұлақтың шатқалының Қары күнге шағылыс
Шынашақтай Нұрхалық, Қонақ келсе, зыр қағьш, Қолына су құяды, Ұсынады сүлгі алып. Қонақ бабын тез біліп, Ілтипатын сездіріп. Төсеп көрпе, көпшігін, Күтер төрге оздырып. Ерінбейді, талмай
Ұқыпты әрбір ісіне, Қамқор болған кішіге. Білімқұмар баланың Кітап кірер түсіне. Қарасаңыз мән беріп, Жүргендер көп шаңға ерің. Кержалқаулар түсінен Оянады нан көріп.
Қолда мата, ине, жіп, Түрмады Айжан именіп. Ісмерліктің қыр-сырын Алыпты әбден үйреніп. Баппен істеп әр істі, Саусақтары майысты. Қимылына, ебіне Ел таңданып қалысты. Сүйеді ол еңбекті,
Сыйластықты іздеген, Әдеп сақтар ізгі өрен. Сыпайылық белгісі — Үлкендерге "Сіз” деген.
Жерінтіп жаманнан, Жақсыны үлгі еткен. Талапты адамға Өмірді үйреткен. Мақал мен мәтелдер — Ақыл-ой мәйегі. Мақал мен мәтелдер — Даналық әлемі. Ақылдың кеніндей Асыл ой сандығы. Мақал
Қаның, жаның — тілінде, Арың, нәрің — тілінде, Ұмтыл оны білуге. Тілден алып ғибрат, Қүлшынасың білімге. Ана тілің — ертегің, Ана тілің — өркенің, Ана тілің — ертеңің. Қадірле ана тілінд
Намысыңды кірлетпе, Дақ түспесін арьща. Үлгілі боп жүр көпке, Жігеріңді жаны да. Намыс оты бар ұрпақ Арқалайды нар жүгін. Жүре алмайды жабырқап, Жүзі жарқын — арлының. Намыс қанда бұрқанса