Осынау бір баланы, Демеңдерші – саналы. Келе салып ауылға, Түсіп кетті қабағы. Көрген жандай жәбір көп, Жылағаны-ай... сабыр жоқ. «Чёртик» деді ол ешкіні, «Түйе ди-но-заааа-вр» деп. Бәрін жау деп өзге
Ширақ бала – Сыйлы-ақ бала. Ширақ бала – Милы-ақ бала. Аты Ширақ болғанымен, Он бір жасқа толғанымен, Көрмепті өзін қинап бала. Ширақ бала – Күйлі-ақ бала. Ширақ бала – Шимақ бала. Оқуы олақ болғаныме
Сыпыртқы айтты: – Сырым көп, Еңбек еттім бұрын көп. Неге бөстің, Шаңсорғыш, Даңғойланып дүрілдеп?! Шаңсорғыш тез күйінді, Мұрнын көкке шүйірді: – Мен тұрғанда, сен сөйлеу – Қиыннан да қиын-ды. Мендей
Белгілі балалар ақыны Әбубәкір Қайран 60 жаста «Құрмет» орденінің иегері, Халықаралық «Алаш» сыйлығының лауреаты Әбубәкір ҚАЙРАН – балалар әдебиетіне көп еңбек сіңірген ақын. Ол біраз жыл «Балдырған»
Алпамыс пен Шыңғысты көкесі мен апасы мейірленгенде «Алпан, Шәкен» деп еркелетеді. Былтырғы оқу жылын үздік аяқтағандары үшін әкесі екеуіне аквариум алып берген. Аквариум болғанда, қандай дейсің! Ішін
Әлихан биыл мектеп табалдырығын аттады. 1 «А» сыныбының оқушысы атанды. Кеше Білім күні мерекесіне оны әжесі ертіп барды. Бұдан былай да оны мектепке апару, әкелу әжесінің мойнында. Атасының аяғы ауыр
Айдана – әйбат қыз. Жан баласын жатырқамайды. Ешкіммен ренжіспейді. Түрі де сүп-сүйкімді. Аузы оймақтай, мұрны түймедей, маңдайы жарқырап, көздері нұр шашып тұрады. Содан ба ауладағы бала атаулы айнал
Лақ бірде жайылымда жүріп ұйықтап қалды.Оянған соң қараcа, көзіне ешнәрсе шалынбады. Далада жалғыз қалыпты. Отардың соңынан қуып, жүгіре жөнелді. Жүгіріп келе жатып қасқырға кезікті. – Ей, мұнда неғып
Мамық – сүйкімді көжек! Өзі сондай өжет! «Қоянмын» деп тұрған жоқ... Ешкімнен қорықпастан есігінің алдынан дүкен ашып қойды. Тіпті егіз қонжықтар Томпи мен Монтиды күзетші қылып жалдап алды... Әртүрлі
Қызық әңгімені айтып, серіктерін күлдіріп жүретін Серкеш уақыт өте келе сөзінің ара-арасына өтірікті қосып жіберетін болды. Ондай артық-ауыс нәрсеге ешкім мән бере қойған жоқ. Бір күні теледидардан бұ