Шәуілдеген ақ күшік, Өзі ме, өзі нақ пысық. Нені көрсе шәуілдеп, Соған бара жатты ұшып. Допты қуып ойнайды, Тамаққа да тоймайды. Көрсе болды менімен, Алысқанын қоймайды. Ақ күшік-ау, ақ күшік, Жауың
Кірпі – сүтқоректілер класына жататын жәндік. Әлемде кірпілердің 23 түрі бар. Олардың бір-бірінен көп айырмашылығы жоқ. Қазақстанда кірпінің 3 түрі мекендейді. Олар – кәдімгі кірпі, құлақты кірпі және
Айкерім Ахметқазы – Алматы қалаcындағы А.Байтұрсынов атындағы №139 мектеп-гимназияның 5 «Г» сынып оқушысы. Оқу озаты. Сынып старостасы. Жуырда ғана математика пәнінен өткен республикалық қашықтық олим
Ардақты мұғалім, Сарқылмас бұлағым. Таусылмас мәңгілік Сен жайлы жыр-әнім. Қанатым талмайды, Қиялым самғайды. Ақын да, ғалым да Ұстазсыз болмайды. Құттықтап бүгін мен Мереке күніңмен! Бойыма нәр ала
Әбдіқадыр ата зейнетақысын алған күні немересі Сұлтанға тәттілер алып беруді әдетке айналдырған. Бүгін сол күн. Тәттілер алатын күнді бес жасар Сұлтан да біліп алған. Бір күн өтіп кетсе атасының мазас
Аяғымды оң салып, Есігін аштым күйменің. Кішірейгенім соншалық – Көзінен өттім түйменің. Микроскоппен, ал, енді, Көретұғын күйдемін. Таң қалдырып әлемді, Құрышқа сүңгі түйредім. Ұстараның жүзінде «Қ
Қоңыр күз. Қараша айы. Күн суытып, жапалақтап қар жауды. Алғашқы қар. Көп ұзамай айнала-төңірек түгел ақ көрпеге оранды. Асхат анасына еріп аулаға шықты. Көзі бірден көрші үйдің күшігіне түсті. – Анаш
Сабақтан қайтқан Елдос пен Сырым үлкен арыққа салынған кішкене көпірге келді. Үйлеріне тез жету үшін олар үнемі осы жолмен жүретін. Салынғанына көп болған ағаш көпір әбден тозыпты. Тақтайларының бәрі
Күз кезі. Күн жексенбі. Екінші сыныпта оқитын Асқар мен атасы аула сыпырып, бақшадағы жапырақты жинады. Асқар жұмысқа қызу кіріскен. Қолына кішкентай сыпыртқы алып, атасына қолғабыс етіп жүр. Арасында
Ең әуелі саламын, Суретін анамның. Әспеттеймін одан соң, Табиғатын даламның. Көк түспенен көмкергем, Өзендерін, көлдерін. Жарасады жасылмен, Бедерлесем белдерін. Қаламымның ұшынан, Қалыс қалмас қала