ЛАҚ ҚАНША, ШӨЖЕ ҚАНША? Сап-сарым менен әппағым – Отыз төрт аяқ, он бір бас. Қанша екен шөже, лақтарым? Көрейік тауып, кел құрдас! (6 лақ, 5 шөже) 15 ҚАНША КЕЗДЕСЕДІ? Логиканың келмес сәні, Болм
Лыпылдап ойнап ұшқан Ақгүл су ішуге арыққа барыпты. Күн ыстық. Анадай жерде торғай шоқиып отырыпты. Тұмсығын бір малып, бір шығарып, су ішуге кірісіпті. Ақгүл кішкентай ғой, әрі әдепті. Басын иіп аман
Ертеде Нагсю деген ауылда Сүрэн деген біреу ғұмыр кешіпті. Ол жыртық лашық, жамау киімнен басқа түгі жоқ, тақыр кедей екен. Орманға барып, адамдарға отын дайындап, күнелтіпті. Бір жолы ол орманға бар
Белгілі балалар жазушысы Пернебай Дүйсенбин 80 жаста Пернебай аталарың Жамбыл облысы, Сарысу ауданы, Жайылма ауылында дүниеге келген. Қазір Жаңатас қаласында тұрады. Қазақ мемлекеттік университетінің
Данияр далаға шыққанда, алғашқы қардың айналаны жауып қалғанын көрді. Балалар қар жиып, сырғанақ жасап жатыпты. Арасынан достарын іздеп еді, Алдиярды көрді. Қолын бұлғап, оны шақырып алды. – Не істей
Ауылда өткен асқа әкесіне ілесіп Мұрагер де барды. Жайылған дастарқаннан дәм татып, сыртқа шыққан соң, дайындалған іс-шаралар басталып жүре берді. Үлкендер арқан тартты, білекті жігіттер кір тасын көт
Тәуелсіздік, Сенсің сыйым ең қымбат, Басымызға баға жетпес бердің бақ! Кемелденіп келемін мен күн сайын, Бала шақтан болашаққа қол бұлғап. Мен – Тәуелсіз Қазақстан өркені, Мен – жаңа күн,
– Әне-міне дегенше жаз да өте шығыпты! Енді, міне – алтын күз. Құстар да жылы жаққа кете бастады, – деді Манас көкке қарап. Күз келгелі бері өзі көңілді жүр. Биыл атасы еккен қауын-қарбыз да бітік шы
Сап-сары атырап, Ашардай аранды. Сарала жапырақ, Тонына оранды. Қыр-көңілде арман көп, «Қыс бар» деп жиды есін. Тонының дал-дал боп, Қаларын білгесін.
Аспанда бұлт ауады, Көрсетпей Күн, таң нұрын. Тауға қарын жауады, Ойға құйып жаңбырын. Суығы ұқсап қысқа нақ, Мұз да қатар ептеп тек. Қол шатырын ұстап ап, Бала барар мектепке.